Καλησπέρα σας και πάλι!!!
Εδώ είμαι κι εγώ...... Ξαναχάθηκα λιγουλάκι....τι να σας λέω τώρα?
Φταίει κι αυτό το καλοκαιράκι που μας ξεμυαλίζει, πολλή δουλειά, άντε να πάρουμε άδεια, άντε να προλάβουμε και όοολα όοοσα ονειρευόμασταν έντεκα μήνες να τα χωρέσουμε σε δυο εβδομάδες (και μαζί και όοσα ονειρεύτηκαν και άλλοι...)....άντε και μη σου τύχουν και μερικές αναποδιές? Αμ, πώς κάνει? (που έλεγε και ο καλός μου ο παππούς...)
Μα σας ρωτάω, πόσα όνειρα κι επιθυμίες μπορούμε να συμπυκνώσουμε μέσα σε λίγες μέρες? Και άντε και το καταφέραμε, αγγίξανε τις προσδοκίες μας? Είχαμε σύμμαχο αυτούς που θέλαμε να τα μοιραστούμε?
Ο καθένας ας απαντήσει για το εαυτό του!
Ας μην μακρυγορώ.... (και ας μην σας γειώσω κιόλας...) :οp
Είναι κι αυτή η ανυπομονησία για την κλήρωση που έπιασε κι εσάς (κάααποτε, γιατί μετά από τόοοσο καιρό είμαι σίγουρη πως απογοητευτήκατε στην αναμονή) :ο(((((
Εδώ κατάντησε και για μένα λίιιγο βραχνάς γιατί δεν θεώρησα σωστό να προχωρήσω σε άλλη ανάρτηση και να σας αφήσω στα κρύα του λουτρού.... Πως να μην ανεβάσω όοοολες τις συμμετοχές?
Απλά, με πήραν καπάκι οι... εποχές..... :οp
Συνεχίζω λοιπόοοον!!!!!
Η Σμαραγδο-ρουλίτσα μου με τα μαργαριτάρια της
(http://smaragdenia-roula.blogspot.gr/2013/01/blog-post_18.htm)
Τι πιο ελπιδοφόρο από ένα μπουμπούκι χιονολούλουδου που τρυπάει το κρύσταλλο του χιονιού για να αντικρίσει τον ήλιο, την ζωή....
(τι σας λέω τώρα, εδώ τέλειωσε και το καλοκαίρι........χιχιχι!!!αν μη τι άλλο, σας δροσίζω ντε!!!)
-Η απίθανη Μισυρλού μου
Κλείνω αυτή την 1η ανάρτηση της καινούργιας μου αρχής
με ευχές για μια δημιουργική συνέχεια
γεμάτη αισιοδοξία, υγεία και πολλή αγάπη.
- Η ρομαντική και ντροπαλή μου Νικόλ
(http://dimiourgiesstoxeri.blogspot.gr/)
Dum spiro, spero!!! (όσο ζω, ελπίζω)
(και να ήξερες καλή μου, πόσο αγαπώ τα άλογα .... αυτή την ελεύθερη ψυχή τους και το αφήνιασμά τους όταν, άγρια καθώς είναι, προσπαθούν να τα δαμάσουν.....)
- Το καταπληκτικό Χειρότεχνό μου
Άνοιξη σημαίνει χρώμα! και το χρώμα φτιάχνει το κέφι, δίνει ελπίδα!!!!
- Το μελαγχολικό μου φαντασματάκι
(
http://fadomlight.blogspot.gr/)
" Άραγε ερωτευμένοι
πριν τη χειραψία;''
Πρωταγωνιστές
δυο περαστικοί
των οποίων τα
βλέμματα συναντήθηκαν
κάπου πρώιμα
μάλλον σε κάποιο
μακρινό
γαλαξία."
Έρωτας δίχως αύριο?
Έρωτας δίχως ελπίδα?
Από την στιγμή που θα υπάρξει, θα έχει την θέση του σε αυτόν τον κόσμο!
- Η γλυκιά και κεφάτη Φραου-Λίτσα μου
(http://fraulitsasworld.blogspot.gr)
Εδώ σκέφτηκα να σας βάλω τον ατρόμητο χαρταετό που πετάει ψηλά, κόντρα στον βροχερό καιρό,που κινδυνεύει να τον καταστρέψει (αλήθεια, πόση ελπίδα-δύναμη χαρακτήρος- κρύβεται στο κόντρα πέταγμά του?)
μα δεν μπόρεσα να μείνω ασυγκίνητη σε αυτή την φωτό... (στην ελπίδα και το μέλλον της βασανισμένης μας μικρής Ελλάδας....)
"έτσι κάνουν οι τσολιάδες μαμά!"
(....παλικαράκι μου!!!-να τον χαίρεστε Φραουλίτσα μου και να τον καμαρώνετε!)
- Η αισιόδοξη και απίστευτη πλέκτρια Χαρά μου
(όχι, που θα μας κάνει καλά ένα κουβάρι νηματάκι...;ο))
- Η άλλη Χαρά μου που δεν το βάζει κάτω από την όμορφη Ζάκυνθο
(http://kantomagapi.blogspot.gr/2013/03/blog-post_15.html)
"Όταν πηγαίνεις το πρωί στο γραφείο σου μισοκοιμισμένος, ένα σύννεφο σε ...προκαλεί!
-Δες με! Με τι μοιάζω???
Κι εσύ χαμογελάς αυθόρμητα και ψιθυρίζεις "Σ' αγαπώ!!!"
"Ελπίδα είναι το φαφούτικο χαμόγελο ενός μωρού!
Μέσα από την αθωότητά του βλέπεις τον κόσμο αισιόδοξα και σου ξεπλένει τα δάκρυα που έτρεχαν πριν λίγο..."
"Κάθε καινούργια Ανατολή, Ελπίδα κουβαλάει...."
"όταν κάποιοι "μαγικοί" κρύσταλλοι στο σύμπαν της κοσμοχαλασιάς, μετατρέπουν τις σταγόνες σε θαύμα της φύσης,Ελπίδα είναι!!!
Όλα γύρω μας αν τους δώσουμε λίγο περισσότερη σημασία, Ελπίδα θα μας φωνάξουν!!!"
- Η καλή μου Μεταξία Νικολοπούλου
**** Εδω έχω ένα μικρό προβληματάκι τελικά που δεν μπόρεσα να λύσω!!!
Δεν μπόρεσα να την βρω!!!
Αν μπορέσει κάποιος να επικοινωνήσει μαζί της...γιατί είναι μια από τις νικήτριες!!!!
Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί την βρήκα την Μεταξία μου,δλδ ήρθε και με βρήκε εκείνη) με το υπέροχο όνομα και τα όμορφα δημιουργήματα!!!!
Έχει και κάτι για μένα φυλαγμένο από καιρό...
Ένας πίνακας όλος φως και ελπιδοφόρα χρώματα που ζεσταίνουν την καρδιά με το που τον κοιτάς.....
Ευχαριστώ,καλή μου!!!
Συνέχισε να βγάζεις την ομορφιά της ψυχής σου σε ό,τι κάνεις.... :ο)))))))
-Η φφανταστικήηη Μαρία μου
(http://mytripssonblog.blogspot.gr/2013/03/weekly-moodboard-11.html)
Η ζωή βρίσκει μια χαραμάδα στις αρχαίες πέτρες κι από το τίποτα γεννιέται ξανά.
Κι εκεί που νόμιζες πως ελπίδα δεν υπάρχει, πως αυτές οι πέτρες τίποτα δε θα δώσουν πια, η άνοιξη βρίσκει τρόπο να τους δώσει πνοή.
Τις στολίζει με πράσινο και κίτρινο. Το κίτρινο υψώνει το κεφάλι να συναντήσει τον ήλιο. Αυτόν που υπόσχεται πάντα την ελπίδα. Αυτόν που φωτίζει και διώχνει τις σκιές.
Αυτόν που ο Ελύτης αναφέρει ως"θηρίο ελπίδας"...στη "Μαρίνα των βράχων".
"Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας".... ελπίζει...πιστεύει στη δύναμη της ζωής!
"...Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται
Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε
Σ' ευλογημένη μέρα βγάζει το κακό
σε δημοσιά πλατιά το στενοσόκακο
Κι είναι στη σκοτεινιά και στην ερήμωση
όπου ριζώνει κι ευωδιάζει η θύμηση
Ρίζα πικρή μου ρίζα και κρυφή πηγή
δώσε την περηφάνια πάρε την οργή
Σ' όλα τα σπίτια σ' όλα τα παράθυρα
δάφνες και κουμαριές και φοινικόκλαρα
Σ' ένα μακρύ τραπέζι κόκκινο κρασί
νέοι και γέροι κι άντρες ξεμανίκωτοι
Πάρτε μεράκι φλόγα λόγο μάλαμα
πάρτε μικρό λαγούτο πάρτε μπαγλαμά
Ν' αρχίσει το τραγούδι ν' ανεβεί ο καημός
να πάρει και να δώσει ο νους κι ο λογισμός
Τι με το «χα» και με το «νο» και με το «νται»
όλα του κόσμου τ' άδικα ξε-χά-νο-νται. "
Κι ας μην ξεχνάμε ποτέ, πως σε αυτό "Το Τρελοβάπορο" που μας έλαχε να ζούμε ..."έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον "Ήλιο τον Ηλιάτορα"
Τι να πρωτοθαυμάσω στις φωτό της Μαρίας?
τα λουλούδια που σκάνε μύτη στα πιο απίθανα σημεία,ανάμεσα στις πέτρες,δίνουν ζωή σε ό,τι παλιό?
τους αετούς που πετούν αγέρωχα ψηλά σε ελεύθερους ουρανούς?
τον σταυρό που συμβολίζει την Ανατολή κι Ελπίδα του απλοϊκού και δύσκολου κόσμου μας?
- Η γλυκιά Μπάρμπυ μου
Ένας φάρος πόση Ελπίδα δίνει!!!! να φωτίζει τον δρόμο των καραβιών και να οδηγεί!
Μα ο συγκεκριμμένος όμως φάρος επετέλεσε κι ένα άλλο έργο!
Είναι κουμπαράς και μαζί με δεκάδες άλλους ταξίδεψε στην Πάτρα και έγινε αληθινός Φάρος Ελπίδας για κάποιες ψυχούλες.... Μια ακόμη κίνηση των
Ελληνίδων Μπλόγγερς!!!
(για όσους αγνοούν ή απλά κατακρίνουν ή απαξιούν στη δύναμη ΜΑΣ!!!)
- Η "αγρίως απίθανη" Μέλισσα-λι
(http://melissalli.blogspot.gr)
(επιτρέψτε μου να βάλω αυτή τη φωτό από την υπέροχη ανάρτησή της...)
Η ζουζουνιάρικη μελισσούλα μου έτυχε να μην κάνει ανάρτηση καθόλου Φεβρουάριο και ΄Μαρτιο που έτρεχε η πρόσκλησή μου. Είχε αφήσει όμως σχόλιο και τελικά αποδείχτηκε πολύ εμπνευσμένη μια άλλη ανάρτηση της που είχε ακριβώς αυτό το θέμα "η ελπίδα που δεν χάνεται!" δεν μπορούσα λοιπόν να παραβλέψω ένα ποίημα και κάποιες υπέροχες φωτο αφιερωμένες ειδικά για την περίσταση!
Άλλωστε, μου θυμίζει τοοοσο πολύ εμένα αυτό όλο που περιγράφει που διαβάζοντάς το, πλημμύρισαν τα μάτια μου δάκρυα...... (ελπίδας...υποθέτω!) ;ο)
Παρακαλώ πηγαίνετε να διαβάσετε την
ανάρτησή της ατόφια! Και αφεθείτε στο πέταγμα ενός ανήσυχου μικρού φτερού, που
τελικά ίσως να μην ανήκει πουθενά, μα έχει όλο τον κόσμο δικό του!!!
- Η παιχνιδιάρα και πολυπράγμων μαϊμουδίτσα μου
(http://funkymonkey-handmadecreations.blogspot.gr/2013/03/blog-post.htm)
Επειδή η αγαπημένη τρελλο-μαϊμουδίτσα έχει αποτρέψει την αντιγραφή από το μπλογκ της (και μεταξύ μας,πολύ καλά κάνει!!! μην βρεθεί προ εκπλήξεων ,όπως άλλες φίλες μπλόγγερς) θα σας παραπέμψω στην συγκεκριμμένη ανάρτηση της "καλώς ήλθες, Μάρτη!"
Αν με ρωτάγατε ποια φωτό λάτρεψα από εκεί μέσα, θα σας έλεγα αυτή με το κοριτσάκι που φυσάει τον "κλέφτη", μοιράζοντας μικρές φτερωτές ελπίδες σε όλη τη Πλάση! Ελπίδες για νέα αρχή... Ελπίδες για νέα ζωη...
- Η αγαπημένη και με φοβερό ταλέντο Κρίστα μου
(
http://christamavropoulou.blogspot.gr/2013/03/hyazinthen-hyacinths-2013.html)
Η ελπίδα της εγκυμοσύνης! Της Νέας Ζωής!
...με ένα υπέροχο αγαλματίδιο η πολυτάλαντη Κρίστα στόλισε με λουλούδια την γλυκιά προσμονή...Τι πιο τρυφερό κι ελπιδοφόρο από μια μανούλα που αγκαλιάζει τρυφερά την κοιλίτσα της και ξέρει ότι μοιράζεται κάθε της στιγμή με αυτή τη νέα ζωούλα μέσα της!
(ζητώ συγγνώμη από κάποιους μπαμπάδες που έχουν φερθεί καλύτερα και από μάνες στα παιδιά τους... ίσως θα έπρεπε να μπορούσαν να νιώσουν τη "μητρότητα", γιατί την αξίζουν, μα ο Θεός τα κανόνισε αλλιώς!.)
- Η πάντα αισιόδοξη και με την τοοοόσο θετική της σκέψη Κατερίνα μου
Μπαίνοντας στο μπλογκ της Κατερίνας θα βρεθείτε μπροστά σε μια πληθώρα από όμορφα στιχάκια, τρυφερές κουβεντούλες και υπέροχες ιδέες για να έχετε τουλάχιστον έναν λόγο να χαμογελάτε κάθε μέρα!!!
Η καθημερινότητα του καθενός μας είναι τόσο δύσκολη όσο μπορεί να αντέξει!!!
Πιστέψτε με!!!!Δεν μπορούμε να καταλάβουμε, έχοντας ο καθένας τα καθημερινά δύσκολα προβλήματά του, πόσο πιο δύσκολα έχει να αντιμετωπίσει ο διπλανός του. Μα Εκείνος ξέρει και δίνει στον καθένα μας, όσα μπορεί να αντέξει!
Βέβαια, εμείς βάζουμε μπροστά το ξεροκεφαλάκι μας και τον εγωισμούλη μας συχνά- πυκνά και Τον δυσκολεύουμε να μας βοηθήσει, μα τότε καλά να πάθουμε που παιδευόμαστε.... (μια εκδοχή- μια κοσμοθεωρία...)
Έτσι λοιπόν κι εγώ, όταν "σκουραίνει" πολύ το τοπίο της καθημερινότητάς μου, πάω μια βολτίτσα από την μικρή αγωνίστρια Κατερίνα μου (κι ας περνάω σαν σκιά) και παίρνω τη δόση μου!
Θα σας χαρίσω ένα από τα αγαπημένα μου γνωμικά της!
"Μ'αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθειά από την πληγή του!"
Κι αυτό από μόνο του για μένα λέει πολλά....... Είναι η ελπίδα από μόνο του!!!
...όσα και να σου τύχουν στη ζωή, όσα και να ζήσεις, όσο και να πληγωθείς τελικά, όταν μπορείς να ξεπεράσεις τον εαυτό σου και να δεις την ανάγκη του άλλου, να σταθείς δίπλα του ξεχνώντας τον εαυτό σου και τις δικές σου πληγές, τότε μιλάμε για καθαρή ελπίδα στη ζωή! Μιλάμε για καθαρή αγάπη!!! Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου όσους στάθηκαν δίπλα μου και όσους συνεχίζουν...
Και η αγάπη είναι μια ξεκάθαρη έννοια με πολλές μορφές, μα μία ουσία!
- Το τρυφερό και ρομαντικό Μωβάκι μου
Αυτή η επιλογή μου θα σας φανεί ίσως λίγο περίεργη... (τι πρωτότυπο με εμένα που μπλέξατε! :οp)
Καταρχήν να σας συστήσω την υπέροχη Ρίτα!!!
Πρόκειται για την μία από τις γατο-φίλες της αγαπημένης μου και ταλαντούχας "purpleleath", κατά κόσμον Μαρία και κατ'εμέ "Μωβάκι"! Το τσάκισα, ε??? χιχιχι!!!
Ο λόγος που επέλεξα αυτή την φωτό από όσες είχαν τα μοναδικά χειροποίητα κοσμήματά της, που θα μπορούσαν να φανερώνουν την χαρά της αναγέννησης (άρα και της ελπίδας) με τα φωτεινά χρώματά τους, ήταν για το απίστευτο και τόοοσο nirvana υφάκι του γατιού!!!(κι επειδή κάποτε,που είχα τον χρόνο, έτσι μαχμουρλού και ναζιάρα ήμουν κι εγώ, όταν έβρισκα του ήλιου τα χάδια...)
Μα πως να μην λιάζεται μακαρίως στον πρώτο ανοιξιάτικο ήλιο μετά από ένα μουντό και γκρι χειμώνα? Από μακρυά φωνάζει αυτό το μουτράκι ...."αααχ!!! θεϊκή απόλαυση οι πρώτες ανοιξιάτικες ζεστές ηλιαχτίδες!! Υπάρχει ελπίδα ακόμη.......νιαρ!νιαρ!....."
εε?εεεε??? δεν συμφωνείτε??? ;ο))))))
- Η ξωτικένια και απίστευτη δημιουργός Μυρσίνη μου
(http://mirsiniscreations.blogspot.gr)
Στον νεραιδόκοσμο υπάρχει μία μάσκα η οποία συμβολίζει την εσωτερική μας αλήθεια !!
και η Μυρσίνη έφτιαξε ένα νεραϊδένιο κολιέ με την μάσκα της Αλήθειας!
"το πρόσωπό σου δέν είναι η Αλήθεια σου. Μερικές φορές τα πρόσωπα χρειάζεται να κρύβονται έτσι ώστε να φανεί η Αλήθεια. Ή, μερικές φορές χρειάζεται να κάνεις μιά ρωγμή στη συνείδησή σου, μία στιγμή συνειδητοποίησης !!"
Μια μικρή ρωγμή ελπίδας στην καρδιά και το μαγικό φως της θα φωτίσει κάθε θλίψη που μαυρίζει και πονάει μέχρι βαθειά!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κι εδώ τελείωσαν αγαπημένοι μου οι συμμετοχές στην "Ελπίδα που δεν χάνεται"!
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για τον κόπο που κάνατε και την τεράααααστια υπομονή σας και να συμμετάσχετε και να περιμένετε και να διαβάσετε τις δυο τελευταίες τεράστιες αναρτήσεις μου....
Να υπενθυμίσω μια ακόμη φορά ότι το χρονικό διάστημα που πήρα τα σχόλια σας- συμμετοχές ήταν από 22 Φεβρουαρίου έως και 31 Μαρτίου (με την παρατασούλα που δεν σας είπα ότι σας έδωσα....ξανά συγγνώμη)
Επίσης, θα ήθελα να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη από όσους μπλόγγερς μου άφησαν μετά από αυτήν την ημερομηνία σχόλιο, μα είχα ήδη κάνει την κλήρωση με τα πιτσιρικάκια μου και δεν ήθελα να επαναλάβω την διαδικασία. Θα ήταν άδικο για κάποιους γιατί είχα ήδη τις τρεις νικήτριες... ελπίζω να με καταλαβαίνετε...
Και σειρά έχει η πολυπόθητη κλήρωσηηηηη!!!!!!! τταταταρατααααμμμμμ!!!! (τα ταμπούρλα του βασιλιά ήταν για την ανακοίνωση....μην ανησυχείτε!)
Στις 31 Μαρτίου λοιπόν το βράδυ .....
...αριθμήθηκαν όλα τα σχόλια (33 στον αριθμό)
...μπήκαν στο μικρό γυάλινο βαζάκι και τρία χεράκια ανέλαβαν να τα ανακατέψουν
....και να αναδείξουν τις τρεις νικήτριες!!!!!
Πρόκειται για τις :
* Νο.25 = Μεταξία Νικολοπούλου (χωρίς μπλογκ?)
* Νο.26 = Μαρία (http://mytripssonblog.blogspot.gr/2013/03/weekly-moodboard-11.html)
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΥΧΕΡΕΣ, ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ!!!
Θα παρακαλούσα τις νικήτριες του παιχνιδιού να μου στείλουν τα στοιχεία τους στο μέηλ μου
bokovai77@gmail.com
για να μπορέσω να τους στείλω τα δωράκια τους!
Θα εκμεταλλευτώ λιιιιγο ακόμα την καλοσύνη και την υπομονή σας να σας δείξω στην επόμενη αναρτησούλα μου (που υπόσχομαι ότι δεν θα είναι τα Χριστούγεννα!!!!!!) τα δωράκια σας, γιατί κοντεύω να το ξημερώσω απόψε!
Nα σας ευχηθώ μια ήρεμη και όμορφη Κυριακή με τις οικογένειές σας
και όλους όσους αγαπάτε κι έχετε κοντά σας είτε νοερά είτε πραγματικά!
Εγώ πάω για ύπνο.....Αγκαλίτσα κανείς????
(φωτο από το ίντερνετ,δεν θυμάμαι από που,είναι και 05:30πμ)
Ελάτε.....προλαβαίνετε........
λίγο πριν ξεκινήσει η νέα μέρα.....
(φωτο από την βεράντα μας...)
Αγαπημένοι μου, θέλω να ξέρετε κάτι ακόμα!
Αυτό το παιχνίδι που βγήκε τόσο αυθόρμητα σε εκείνη την ανάρτηση τον Φεβρουάριο ήταν μια εσωτερική ανάγκη μου και πράγματι έψαχνα μια άκρη και μια αχτίδα φωτός!
Δεν μπορείτε να ξέρετε πόσα έχω περάσει τους τελευταίους μήνες (από εσωτερικές και εξωτερικές μάχες και αναζητήσεις, από ένταξη αλλά και απώλεια ανθρώπων που σήμαναν πολλά στη ζωή μου, μέχρι νοσοκομεία με αρρώστιες και φάτσα-κάρτα αντιμετώπιση του ίδιου του θανάτου για εμένα και δικούς μου ανθρώπους, στιγμές περίεργες, εντάσεις απίστευτες... και ανακάλυψα (?)πόσο τεράστια όρια αντοχής έχει η ανθρώπινη ψυχή! Υπήρξαν και χαρές και γλέντια και όμορφες, τρυφερές, ζεστές και πλούσιες στιγμές και πολλά άλλα που δεν χρειάζεται να τα αναλύσω περισσότερο).
Το σημαντικό είναι που ανταποκριθήκατε στην ανάγκη της ψυχής μου και γιαυτό
σας ευγνωμονώ, αλήθεια....
Υποκλίνομαι στο μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης που επέλεξε ο Θεός για τον Άνθρωπο...
Σας φιλώ......(και θα είμαι πάντα κάπου εδώ...)
Μικρό Vailie* :οp
Υ.γ.: Συγγνώμη για την άτσαλη αισθητικά ανάρτησή μου. Επειδή έπαιρνα τα κομμάτια από τα μπλογκς σας δεν μπορούσα να τα επεξεργαστώ αναλόγως για να υπάρχει ομοιομορφία.
Έτσι υπάρχουν χρωματικές διαφορές ή στις γραμματοσειρές, κλπ. Μείνετε σε αυτά που έχει να σας δώσει κάθε φίλος που άφησε το χνάρι του στην ψυχή μου, παρακαλώ! ;ο)))
