Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ...

Πριν λίγο καιρό βρέθηκα μπροστά σε μια πόρτα .
Ως συνήθως έβγαλα το κινητό μου 
και φωτογράφισα (όχι πολύ καλά) 
αυτό που υπήρχε αναρτημένο πάνω της....





" Οι δειλοί την βλέπουν με φόβο
οι προδότες σαν πανί
οι αστοί σαν ύφασμα
οι άνανδροι την καίνε...

Μα εμείς την βλέπουμε
σαν τη μάνα που καρτερεί
να εκπληρώνουμε τα όνειρά μας
τα δικά μας-τα δικά της-του Γένους".





Πριν λίγο καιρό  σε μια παρέα 
έκανα το λάθος να αναφέρω 
ότι υψώνουμε τη σημαία μας στο μπαλκόνι μας να ανεμίζει περήφανα 
και ότι την ώρα εκείνη που την στερεώνει ο μπαμπάς μας  
εμείς,τα κορίτσια του,
ψέλνουμε τον Εθνικό μας Ύμνο δακρυσμένα.... 
 Πήρα το  παράσημο της "εθνικίστριας" 
και ότι γαλουχώ  "νέους Χρυσαυγίτες"
μέσα σε άπειρα γέλια και γιουχαΐσματα.....







Τα σχόλια  δικά σας!!!

Αυτά μόνο για απόψε, αγαπημένοι μου......
Καλή αυριανή!

Vailie*

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

ΦΗΜΕΣ ΛΕΝΕ............


.......πως, όταν η ζωή σε κερνάει πικρό κακάο,.............



 φτιάχνεις ζεστή σοκολάτα 
και την μοιράζεσαι με την παρέα που προτιμάς!!!




Με ένα καλό βιβλίο ή με τον Φισφιρή, ας πούμε...... 
(Πολύ "τσίου" το καναρίνι μας!)





Ένα μικρό "break" από όσα "πρέπει"  να γίνουν....




 ...Να χαθώ στο γλυκό χρώμα των λουλουδιών μου....




 ...να επαναφέρω  όμορφες-γλυκές-τρυφερές αναμνήσεις.....
(αλήθεια, τι σημαίνουν για εσάς τα ...χρυσάνθεμα, ας πούμε!) 




ή να δημιουργήσουμε νέες.....αναμνήσεις!
(απίστευτα αυτά τα άνθη!!!εεεε???





...αλλά και νέες αδυναμίες! 
(γκάουρα το λένε και είναι μόνο η άκρη του με τα ανθάκια! Με έχει μαγέψει!!!)




 Δεν θα μπορούσε  να λείπει μια τριανταφυλλίτσα 
και μάλιστα μινιόν ΚΑΙ από το παλικάρι μου φερμένη
(το αναφέρω γιατί, ξεπέρασε και τον εαυτό του, αυτό το παιδί!!!! 
Παιδί της γκρίνιας "γλαστράκια, γλαστράκια, γλαστράκια!!!)




Πρόβαλαν και νέα φυλλαράκια από ένα παλιό κυκλάμινο, 
θαμμένο για μήνες...
Η χαρά μου δεν λέγεται!!! Λέτε να κάνει και λουλούδια???





Και λίιιγο ακόμη χρώμα από τον γλυκό μου τον πανσέ....
 να τον κοιτώ και να χαμογελώ άθελά μου!!!!
 (σας έχει τύχει ποτέ αυτό? Να χαζεύετε λουλούδια και  να σκάτε χαμόγελα χωρίς να το θέλετε?
χαζό παιδί,λένε, χαρά γεμάτο.... :οp)





 Μικρές νοικοκυρές εν δράσει!!!!!
 Οι δουλειές , αλλά και οι σκανταλιές, δεν τελειώνουν! 
Για να τα ταιριάξουμε λοιπόν και να περάσουμε όοοολοι όμορφα, βάλαμε τον μπαμπά μας για ύπνο κι εμείς....χωθήκαμε στην κουζίναααααααα!!!!!!!!!
(χαχα!!!και οι τρεις σε ένα πλάνο!!!!!
εκείνη η "κατσαρίδα" τρούπωσε πάλι....)




  Καροτάκι, καροτάκι θα σε τρίψω σε λιγάκι!!!!
 (φάτσα..."η χαρά του τρίφτη"!!!)




.... και με μήηηηηλο και καρύδια ....
  (μήλο μου κόκκινο, ρόϊδο βαμμένο....)





....θα το φτιάξω το παπάκι!!!! 




  Ειιιπ!!!!!! Χαμογελαστό παπάκι!!!!!!
 Έτσι μπράβο!!!




Μμμμμ!!!!! Άρχισαν να μοσχομυρίζουν.....




Μήλο, καρότο, καρύδι και κανέλα.....
 Όλο το φθινόπωρο σε μια καρδιά....






Μμμ....κι άλλες μουσκουβουλιέεεεες!!!!!!
(άρχισαν να γίνονται κλασσικά!!!
 μπανάνα και σοκολάτα!!!μιαμ!μιαμ!)






Και με απίθανα σχήματα!!!
Ένα χρυσόψαρο!!!




 Μία φαλαινίτσα!!!




Κι ένα σκατζοχέρι!!!
(σκατζοχοιράκι, για όσους δεν εννόησαν...)





Και με όοολα αυτά (και με άααλλα πολλάαα, που δεν είναι της παρούσης)
 πέρασε κι αυτή η μέρα.....
Αν δείτε την φωτό προσεχτικά, υπάρχουν δυο "πετούμενα" που  πετούν παράλληλα προς τον δύοντα ήλιο...
Από εκεί ψηλά δεν έχει δύσει ακόμη!!! Έχω ακούσει πως κάποιοι πιλότοι έχουν μεράκι να κυνηγάνε το ηλιοβασίλεμα! Νομίζω πως είναι αλήθεια!
 Εμένα πάλι, κοιτώντας τα αεροπλάνα να πετούν έτσι εκεί ψηλά, μου ήρθε στο νου ένα τραγούδι που ξέρω από παιδί....
"Ήτανε δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά, 
που λένε τα γραμμένα,
το'να σκοτώθηκε, τ'άλλο λαβώθηκε, 
δε γύρισε κανένα....
 Για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά ούτε φωνή ούτε λαλιά...."

 (τα παιχνίδια του υποσυνείδητου!Μην το ψάχνετε.....καθένας ας αναλογιστεί που "κολλάει" στη δική του ζωή, στη δική του καρδιά..... Ξεκίνησε για μια ρημαγμένη χώρα! Άραγε πού καταλήγει??? )




 Εγώ πάντως πάω να ρίξω κάνα ύπνο!!!
(η Αθηνά-η γάτα μας ,καλέ-βλέπει και όνειρο ήδη.....)
 Το παράκανα και αυτό το π/σ/κ από ξενύχτια και δουλειές και.....ζζζζζζζζ........
 Νάνι μου............
( Σας παρακαλώωωωω,
μπορώ να ξυπνήσω σε 1-2 χρόνια???
Να δω τι θα έχει αλλάξει στον κόσμο,ας πούμε.... 
γιατί η δική μου βλακεία...χμμμ, χλωμό το κόβω να διορθώνεται.....) 




Δεν θα σας άφηνα χωρίς λίγη μουσική να σας συνοδεύσει στη νέα μέρα που ξεκινά!
 Το 1:45 είναι το "δικό μου" δευτερόλεπτο....
 Είμαι ΕΓΩ  ολόκληρη!!!!
 Έτσι μου αρέσει να ΖΩ!!!!!
 Ό,τι με εμποδίζει να είμαι έτσι, δεν το θέλω κοντά μου!!!!

 Αφεθείτε στη μαγεία του καταπληκτικού μας συνθέτη!!!
(πως διαπρέπουν τα δικά μας τα μυαλά στο εξωτερικό κι εδώ...αλλά ας μην το χαλάσω!
Λέτε να γίνω πιο "εξυπνη" αν πάω στο εξωτερικό να ...δουλέψω, ας πούμε? να με εκτιμήσουν εκεί καλύτερα? ή να αρχίσει να "δουλευει" το τσερβέλο μου???
αχαχαχα !το φαντάζεστε????
 αχαχαχαχαχα!!!!! σε καλό να μας βγουν τα γέλια.......)

Π'λα π'λά  φ'λάκιααααααα!!!!!


Καλή νέα εβδομάδα...... ;o)))



                                    Vailie*   :οp

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

ΤΟΥ ΤΟΙΧΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ....



Τελικά μόνο εγώ ψυχανεμίζομαι 
ή κοιμάμαι σε καταπράσινα λειβάδια με  μυρωδάτα χαμομήλια???



Σε όνειρα από γιασεμιά και βουκαμβίλιες χαμένη.....




Τι συμβαίνει, Αστραπούλα μου? 
Παρεξηγήθηκες που σου μιλήσαμε?
 Με σένα τα βρήκαμε πάντως δεν έχεις παράπονο....
 Χάδια και γλυκόλογα στο αυτί  και Θεά η Αστραπή!
Κι ας την κατηγορήσανε για πεισματάρα, ψηλομύτα, 
"όμορφη, λέει, μα δύσκολη, ατίθαση, νευρική"....
 Έτσι είμαστε μερικές-μερικές........ 
Γι'αυτό μας αγαπάτε σαν τρελλοί.....




Να....κι άλλος "τρελλός"........



 Κι άλλος "τρελλός"......




Κι άλλη "τρελλή"......
(Περιμένει στη γωνία με την καρδιά στα χέρια!!!
Μαζέψου, καλή μου!!! Μαζέψου πριν να΄ναι αργά....)





"Όσο πιο πολύ σε αγαπώ, 
τόσο πιο μακρυά μου σε διώχνω....."
Γουστάρω τρέλλαααα!!!!!!




 Έεετσι!!!!!!! Μέχρι να το νιώσεις........
Μ'ακούς??????   ;ο)


]
 Σε έναν κόσμο γεμάτο βλαβερές "αναθυμιάσεις"......
Κράτα γερά το ουράνιο τόξο σου μη σου φύγει.........
 Βλάκα!!!! Βλάκαααα!!!!!
(κοίτα τον πως κοιτάζει!!!!να τον χαστουκίσω μου'ρχεται....)



Ω! Αγαπημένε.....
 Εσύ θα μου χαμογελάς το πρωί καθώς θα περνάω δίπλα σου 
ή θα κοιτάς σιωπηλός βαθιά τα μέσα μου?
 Να αναρωτιέσαι εσύ αντί για μένα....
 Άραγε πόσα βλέπουν οι μαύρες τρύπες των ματιών σου......




 Σου τα είπα , κοριτσάκι μου, και δεν με άκουγες......
 Δεν με άκουσες ποτέ....ποτέ!!!!!
(φάε τώρα τον τοίχο στα μούτρα και κλάψε να σου περάσει... :οppp)




Νόμιζες ότι θα σε σώσει ο "Εξωγήινος της Αγάπης"....
 Μα φτάνουν πέντε καρδιές κι ένα χαμόγελο  σε ένα κορμί?





 Έτσι απλά  δεν θα υποταχτώ!!!!!




 Ευτυχώς έχουμε τα ξωτικά του Φθινοπώρου.....
 Σκορπίσανε πινελιές χρωματιστές....

 Έλαα.....ΧΑΜΟΓΕΛΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!





 Καλή εβδομάδα στην μπλογκογειτονιά!!!!!


                                    Vailie*
                 (μικρό, τρελλό και πειραγμένο παιδί....)

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ?





“Ο χειρούργος μπήκε βιαστικός στο νοσοκομείο, αφού δέχτηκε κλήση για μια επείγουσα και δύσκολη επέμβαση. Φόρεσε γρήγορα τη ρόμπα του και κατευθύνθηκε προς το χειρουργείο όπου στην αίθουσα αναμονής συνάντησε τον πατέρα του παιδιού που θα χειρουργούσε.

Εκείνος μόλις αντίκρισε το γιατρό του φώναξε με αγωνία:
«Γιατί έκανες τόση ώρα να έρθεις; Είσαι εντελώς ανεύθυνος; Η ζωή του γιου μου κινδυνεύει.»
Ο γιατρός τον κοίταξε στα μάτια και απάντησε:
«Συγνώμη, δεν ήμουν στο νοσοκομείο, αλλά ήρθα όσο μπορούσα πιο γρήγορα, μόλις με κάλεσαν. Και τώρα ηρεμήστε για να κάνω και εγώ τη δουλειά μου».
«Να ηρεμήσω; Αν ήταν ο γιος σου τώρα σ’ εκείνο το δωμάτιο, θα ηρεμούσες; Αν ο γιος σου πέθαινε τώρα, τι θα έκανες;», είπε ο πατέρας οργισμένος.
Ο γιατρός απάντησε :
«Θα επαναλάμβανα, ότι είπε ο Ιώβ στη Βίβλο: Από τη σκόνη ερχόμαστε και στη σκόνη καταλήγουμε· ο Κύριος έδωσε, και ο Κύριος αφαίρεσε· ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου. Πηγαίνετε τώρα να προσευχηθείτε για το γιό σας κι εμείς θα κάνουμε το καλύτερο με τη βοήθεια του Θεού».
«Να δίνεις συμβουλές, όταν δεν σε αφορά κάτι, είναι τόσο εύκολο…», μουρμούρισε ο πατέρας.

Το χειρουργείο κράτησε αρκετές ώρες κι ύστερα πρώτος ο γιατρός βγήκε και ανακοίνωσε στον πατέρα χαρούμενα:

«Δόξα τω Θεώ, ο γιος σας σώθηκε», και χωρίς να περιμένει απάντηση από τον πατέρα, συνέχισε να περπατάει στο διάδρομο.
«Αν έχετε κάποια ερώτηση, ρωτήστε τη νοσοκόμα».
«Μα πως μπορεί να είναι τόσο αλαζόνας; Δεν μπορούσε να περιμένει λίγα λεπτά για να τον ρωτήσω για την κατάσταση του γιου μου;», ρώτησε τη νοσοκόμα ο πατέρας λίγα λεπτά αφού έφυγε ο γιατρός.
Η νοσοκόμα απάντησε με δάκρυα στα μάτια:
«Ο γιος του σκοτώθηκε χτες σε τροχαίο ατύχημα. Ήταν στην κηδεία του όταν τον καλέσαμε για την εγχείρηση, και τώρα που έσωσε τη ζωή του δικού σας γιου έφυγε τρέχοντας για να επιστρέψει στην κηδεία του παιδιού του»!!

Κάποιες φορές απαιτείται μεγάλη εσωτερική δύναμη για να μην κρίνεις τον συνάνθρωπό σου. Επειδή όμως ποτέ δεν γνωρίζεις πραγματικά τι συμβαίνει στη ζωή του άλλου ανθρώπου και τι μπορεί αυτός να περνάει εκείνη τη στιγμή, μη βιάζεσαι ποτέ να κρίνεις
Η «σιωπή του νου» είναι ο μοναδικός καθρέπτης που αντανακλά την πραγματικότητα της κατάστασης και η αγάπη το κύριο φίλτρο που πρέπει να χρησιμοποιούμε όταν κρίνουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.”

Τα συμπεράσματα και τα σχόλια δικά σας!



 (Ω, αγάπη, δεν μ' αγαπάς τόσο πολύ..... Ερνέστο Κορταζάρ)



 Κι ένα μικρούτσικο απόσπασμα από το  βιβλίο "Με λένε Ντάτα" της Λένας Μαντά..

  "-Η ζωή είναι άδικη κι αυτό εσύ το έμαθες με πολύ σκληρό τρόπο!Πίστεψες στην αγάπη και καταστράφηκες!
- 'Οχι, στην αγάπη! Στον έρωτα! Έχει διαφορά... Η αληθινή αγάπη δεν πληγώνει!!!
- Εγώ αλλιώς τα έμαθα στη ζωή μου!
-Μιλάτε σαν να φοβάστε ν'αγαπήσετε, αλλά δεν είναι αλήθεια! Γιατί στην πραγματικότητα ξέρετε να αγαπάτε! Μόνο που δεν θέλετε να το μάθουν οι άλλοι....."

Καλημέρα! καληνύχτα, αγαπημένοι.......
  
           
                                                           Vailie*


Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

ΠΩΣ ΕΙΠΕΣ?ΤΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙΣ?!?!?!

Καλημέρα σε όλους!!!

  Φαντάζομαι θα σας παραξένεψε λίγο ο τίτλος της σημερινής μου ανάρτησης ,ε?
 Δεν πειράζει! θα σας εξηγήσω αμέσως!!!

 Λοιπόν, ως γνωστόν και μη εξαιρετέον, διανύουμε μια πολύυυυ "περίεργη" εποχή και για να μην πω τα τελευταία χρόνια, ας πω ότι απλά δυσκόλεψε περισσότερο τους τελευταίους μήνες,τις τελευταίες μέρες ίσως...
Η καθημερινότητά μας έχει γίνει χμμ!-τι να πω τώρα?- δύσκολη? αβάσταχτη? τραγική για κάποιους?
Anyway.... ό,τι και να την χαρακτηρίσω ο καθένας μας νιώθει στο πετσί του πλέον όλα αυτά που αποσιωπώ!
Οκ!!!
   Συχνά έχω προκαλέσει "σκάνδαλο" με την συμπεριφορά μου και τη στάση μου απέναντι σε αυτό το όμορφο, μα και κακούργικο  "πράμμα" που λέγεται ΖΩΗ!!!
 Είμαι, λέει, πολύ χαρούμενη! Πολύ ξέγνοιαστη!!!    Και αναίσθητη, με έχουν πει.... Είπαμε...σκανδαλωδώς!!! Αυτοί που με ζουν στην καθημερινότητά μου...ε, μερικοί απορούν, μερικοί απλά με έχουν συνηθίσει. Υπάρχουν και κάποιοι που με χαίρονται που είμαι έτσι. Υπάρχουν κι άλλοι που... ανησυχούν!
 Αυτό το κωλοπείσμα μου, λέει.... Αυτό!!!!! Αυτό!!! Αυτό τα φταίει όλα!!!!! 
 Κι έτσι έχω να σας δείξω κι άλλες φωτό από στιγμές που τις κάναμε εμείς ΟΜΟΡΦΕΣ και ΜΑΓΙΚΕΣ και ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ!!!!  Γιατί από μόνες τους μπορεί να ήταν απλά τυλιγμένες σε δάκρυα και γκρίνιες και φασαρία μπόλικη και...και....και.....

 Let the pictures speak!!! 



Δεύτερη εκδοχή για μπισκότα με μπανάνα  και κομματάκια σοκολάτας!  Όπως πολύ σωστά είπε και η γλυκιά μου Barby...Ό,τι έχει το σπίτι!!!
 -καλύτερη φωτό, δεν μπορείτε να πείτε?-





Και με τους μικρούς βοηθούς μου...



 Τίποτα δεν πάει χαμένο! Μέχρι την τελευταία του σταγόνα!!!




 Μμμμ!!!!! Τι άρωμα είναι αυτό.........
 -μεταξύ μας, ποτέ δεν περίμενα ότι σοκολάτα και μπανάνα, μπορούν να φέρουν τέτοια καταιγίδα....τέτοια πλημμύρα.....
-μη δίνετε σημασία, κάτι δικά μου...-




Και φυσικά, είναι ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ που τα δοκιμάσανε!!!!!
 -μπισκότα τεράστια σε σχήμα καρδιάς! Να φύγει γλυκαμένος αυτός ο γλυκόπικρος Σεπτέμβρης....-



 Ειιιπ! Σε βλέπω!!!!!





 Και φύυυυυγαμε για εκδρομήηηηηη!!!!!!!!
- Όταν η "φυγή" γίνεται ανάγκη...."το καπελάκι μας και δρόοοομο, Αντωνάκη".....μέχρι να μπει στη θέση το μυαλό ξανά!-


 
Καλέεεε, θα κοιτάξει καμιά σας  τη μαμά? οκ! Καμιά!!!!





 Μανούλα, για σένα...... που σου αρέσουν τόοοσο!
-χεράκια μου.....μικράκια μου.....-





 Ωωω...διαμαντάκια πάνω στο χώμα!!!




 Μοιάζουν με δάκρυα!
-ή μήπως είναι?-





Τα δάκρυα ενός πεύκου....




Εύθραυστα, μα τόσο πολύτιμα....τόσο μοναδικά....





 Κι ένα "dandelion"...αγριοράδικο στα ελληνικά,
 φυτρώνει μόνο του μέσα από τις πέτρες!




  Να και μια άλλη ψυχούλα... ένα ταπεινό, μικρό κυκλάμινο....
ξεπετιέται προς τον ήλιο του μέσα από την...άσφαλτο!!!






  "Αγκαλιασμένοι σαν σχιζοφρενείς, 
μακρυά από ένα κόσμο που πληγώνει...."
-ονιραμα-





 Ελάτε.....
Συνεχίζουμε κόντρα στις -αντίξοες- συνθήκες....




 Μέσα  στο ελπιδοφόρο πράσινο.... 
-δεν νιώθετε ήδη πιο ανάλαφροι? Βαθιές ανάσες παρακαλώ να αποτοξινωθούμε!-






 Μέχρι να αναφωνίσουμε...."θάλαττα!!!θάλαττα!!!!"






"Θάλασσα, θάλασσα...τι μου'χεις κάνει.....?"





 "Σε όλα μπορώ να αντισταθώ, εκτός από τον πειρασμό......"
 κι έκαιγε ο άτιμος ο ήλιος εκείνη την ώρα......
 Πως να στερήσουμε στα ζουζουνόπαιδα 
μερικές βουτιές σε δροσερά νερά?
 Στα πλατσουρίσματα παραβγήκαμε κι ας μην είχαμε ούτε πετσέτες ούτε μαγιό!!!
Με τα βρακάκια πέσανε! Όπως παλιά....
-να θυμηθώ να βάλω την τσάντα θαλάσσης ξανά στο αμάξι και να την βγάλω κατά τα Χριστούγεννα!!!!'
Αχαχαχαχα    :οp





Κι έφτασε η τρυφερή ώρα του δειλινού.....
 Αυτός ο ήλιος νυσταγμένος και χουζούρης, να μας τυλίγει στην ζεστή αγκαλιά του...ώρα για χάδια και φιλιά απαλά...αισθησιακά...





....μαγεία!!!




 Κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως.......


------------------------------------------------------


Δεν θα σας κουράσω άλλο....
θέλω ένα τελευταίο μόνο να σας πω....

Είμαι εδώ κι αντέχω πολλά ακόμα!!!
'Οπως και όλοι εσείς εκεί, στην άλλη πλευρά της οθόνης που διαβάζετε αυτές τις γραμμές και ταξιδεύετε μαζί μου...
Αντέχω την κάθε μέρα μου!!!
Όπως την αντέχετε κι εσείς!!!
Μα δεν χαρίζομαι σε κανέναν πια...όχι έτσι "εύκολα"!!!
και είμαστε εδώ, ο ένας για τον άλλο....
Και ΝΑΙ λοιπόν!!!!!!
 Εγώ και το κ@λοπείσμα μου......
 τολμώ να το διασκεδάζω!!!!!!!
 και μαζί σας να τραγουδώ ΔΥΝΑΤΑ!!!!!!!!





Σας το αφιερώνω με όοολη μου την αγάπη!!!


Καλόν Οκτώβρη σας εύχομαι, αγαπημένοι......


                        Vailie*



υ.γ. Οι φωτο είναι από Βίλλια και Πόρτο-Γερμενό -για όσους ξέρουν ή για όσους θέλουν να μάθουν που μπορούν να μα-γευτούν.....
Τόσο κοντά στην Αθήνα, τόσο μακρυά από τον κόσμο....
Για τους εραστές της φύσης....