Αυτή η βροχερή μέρα χρειάζεται λίγο χρώμα!!!

Καλησπέρα σε όλους!!!!! :ο))))))

  Thunder-storm περιγράψανε για σήμερα τον καιρό και ήταν όντως στις πολύ κακές του...

 Μα εμάς δεν μας πτοεί τίποτα!!!

Οδεύουμε προς την Άνοιξη είτε το θέλουμε είτε όχι...

(μην ξεχνάτε ότι τον Χειμώνα τον αγαπώ πλύ-πλυυυ!!!!)

Κι αν μας κάνει αυτά τα "σκωτσέζικα" ντους...

μια παλιόκαιρο, μια καλόκαιρο, ε, δεν πειράζει!

Κοντεύει να βγει ο Φλεβαράκος, είναι και κουτσός...

Μετά...κοντά-σιμά τα Γιάννενα! χιχι!!!

Γι'αυτό κι εγώ δεν μπόρεσα να αντισταθώ 

ναι, ναι, το παραδέχομαι! το έκανα πάλι το σφάλμα...

Μόλις την είδα να μου χαμογελάει τοόοοσο γλυκά,

θέλησα να την κάνω δικιά μου!

και την έκανα....

(Άλλωστε ξέρετε την αδυναμία μου στα λουλούδια πια..)

Ιδού!!!

Μια  ορχιδέα με λουλουδάκια σαν ζαχαρωτά,

που όμως θυμίζει  κάτι από τις γιαπωνέζικες κερασιές-ροδακινιές.

 Δεν έχει ένα κλωνάκι,αλλά πολλά και είναι σαν δεντράκι!

 Ελπίζω να κρατήσει πολλά χρόνια!

 Η τελευταία είχε κρατήσει 3,5 χρόνια.

Έχω ένα μεγάαααλο  ευχαριστώ 

για την αγαπημένη μου Κάτια και το stars & icicles

Φέτος διέκρινε την επιθυμία μου (να συμμετέχω)

και την αδυναμία μου (να συμμετέχω, επίσης)

και πήρε την πρωτοβουλία...

Κι εδώ σας έχω την νέα μικρή κι αγαπημένη μου

στολισμένη με ένα νέο κασκολάκι που φτιάχνω αυτόν τον καιρό!

Σε αγαπημένα χρωματάκια και ασημοκλωστή!

Ξέρετε επίσης πόσο μου αρέσει να πλέκω!

Για μένα είναι ένα είδος "ψυχοθεραπείας"...

Βέβαια, δεν μπορώ να σταματήσω το μυαλό μου να δουλεύει,

μα είναι χαλαρωτικό πολύ και βοηθάει όταν είμαι σε υπερένταση!

Παράλληλα, μπορώ να κάνω κι άλλα πράγματα,

όπως το να βλέπω μια ταινία (αυτά τα κασκόλ πλέκονται και στο σκοτάδι),

να κουτουλάω από τη νύστα και να κλείνουν τα μάτια μου

 κι εγώ ακόμα να πλέκω!!!(αυτό το λένε και μαζοχισμό...χιχι!)

και γενικά να κάνω όσα μπορούν να γίνουν χωρίς χέρια! :οp

Επίσης, είναι κάτι δημιουργικό και συνήθως υπάρχει ένα όμορφο αποτέλεσμα!

Σας αρέσουν τα χρώματά του? Της ορχιδέας μου πάρα πολύ! ;ο)

Σας έχω και άλλα νέα!!!!

Όσοι έχετε διαβάσει περσινές μου αναρτήσεις, 

θα ξέρετε ότι ο Φεβρουάριος είναι ένας μήνας αρκετά εορταστικός για την οικογένεια μου.

Έτσι λοιπόν, είχαμε δωράκια...

(μεγαλώνει η συλλογή μου με τα ξωτικούλια μου!!χιχι!)

Είχαμε γενέθλια.....

Είχαμε ΚΑΙ πάρτυ!!!

(τρελλά ντοκουμέντα,σας λέω....)

Στην πραγματικότητα,

ήταν ένας πολύ δύσκολος μήνας μέχρι στιγμής....

Άλλωστε, γι'αυτό έχω χαθεί ξανά από την μπλογκογειτονίτσα...

 Μου έχετε λείψει πολύ και περνάω σαν τον κλέφτη από τα σπιτάκια σας.

Ούτε μυρωδιά δεν παίρνετε...χιχιχι!!!


-----------------------------------------------------------

Όμως, δεν θα σας αφήσω με άσχημες εντυπώσεις...
Πώς θα μπορούσε άλλωστε ένα κορίτσι που κυνηγάει ουράνια τόξα
 να είναι απαισιόδοξο? 

Έχω ένα μικρό κομμάτι του Παραδείσου στο σπίτι μου φυλαγμένο...

Βρέθηκε μπροστά μου χωρίς να το περιμένω...
 Ήμουν με το αυτοκίνητο...σε ένα τυχαίο δρομάκι...
σταμάτησα κι ένα μικρό αγόρι μου άπλωσε το χεράκι του....
κρατούσε λίγα μπλε λουλουδάκια και με κοίταξε στα μάτια...

"Αυτά είναι για σένα!", μου είπε κι εγώ τα πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη...
Δεν έχει σημασία το αντίτιμο...
Εγώ κρατούσα στα χέρια μου
 ένα μικρό κομμάτι του ουρανού εκείνη τη στιγμή!!!
 Χάθηκα σε αναμνήσεις  παιδικές
και δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου...
τόσα που κρύψανε το αγόρι...

 Κι έμεινα με τα λουλούδια μου στα χέρια.....
Ένα μπουκετάκι... σταφυλάκια του κούκου (μούσκαρι) και ανεμώνες βελούδινες, ντροπαλές...

Τόσο εκτυφλωτικό χρώμα που νομίζεις ότι θα το αγγίξεις και θα το νιώσεις!Πόσο τέλεια και σοφά τα έχει φτιάξει ο Δημιουργός μας..... 



Τι κι αν κρεμάστηκε ο ουρανός να ενωθεί με την θάλασσα σήμερα?
Τι κι αν η Πάρνηθα έχει τυλιχτεί σε ένα μπαμπακένιο πάπλωμα ,
που το ζηλεύουν όλοι οι άστεγοι του λεκανοπεδίου? 
Τι κι αν η διάθεσή μας πήγε ασορτί σήμερα με την σκοτεινιά και τη μαυρίλα?
Τι κι αν αντί να ξημερώνει νύχτωνε περισσότερο 
και αν στο "ντάλα" μεσημέρι τρέχανε ακόμη και τα μάτια μας βροχή?
 Τι κι αν πεταχτήκαμε άπειρες φορές 
από τα αστραπόβροντα και τους κεραυνούς, 
καθώς χάλαγε ο κόσμος και πλημμύριζαν τα πάντα?

 Όλα συμβαίνουν για κάποιο ΚΑΛΟ σκοπό!!!

Να το θυμάστε, αγαπημένοι μου!
 Γιατί όλοι μας περνάμε μια πολύ δύσκολη περίοδο στη ζωή μας,
κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει...
 Ας είμαστε όμως ευτυχείς 
και ας νιώθουμε ευλογημένοι για όσα μας συμβαίνουν ως τώρα!

 Και ξέρετε ένα μυστικό?
Αν φυλάξουμε λίγη ελπίδα στην καρδιά μας 
κι ένα μικρό χαμόγελο στην άκρη των χειλιών μας  
(ακόμη κι όταν όλα φαίνονται δύσκολα και ανυπέρβλητα)
...τότε....τότε.... ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ!!!
 Αχτίδες θα φωτίσουν σιγά-σιγά τα σκοτάδια μας 
και όλα θα αρχίσουν να αλλάζουν!
προς το καλύτερο!!!
 Αλήθεια!!!!

Τιι? Τιιι?Δεν με πιστεύετε?
Πάμε στοίχημα? Σας προκαλώ!!!! 

 Εγώ έχω αποδείξεις γι'αυτό που λέω...
Κοιτάξτε!!!

Κοιτάξτε πόσα αγκαθάκια....
Πόσος πόνος
 μπορεί να προκληθεί από κάτι τόσο μικρό και φαινομενικά άκακο?
 δείχνει χνουδωτό και απαλό, μα αν πλησιάσεις το χεράκι σου.....την πάτησες!!!
 Κοιτάξτε όμως καλύτερα...
 ανάμεσα στα δεκάδες αγκαθάκια, υπάρχουν ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ!!!
Πόσα πραγματάκια-αγκαθάκια μπαίνουν στα δάχτυλα της καρδιάς μας κάθε μέρα ακούσια συνήθως και πόσο μας πονάνε τελικά?


 Τίποτα κακό δεν συμβαίνει χωρίς να γίνεται και κάτι καλό αντάμα...

Κι εγώ ΕΔΩ  σας προκαλώ!!!!
 Δείτε το σαν παιχνίδι ή δείτε το στα σοβαρά!
Εμένα μου φτάνει να αναρτήσετε
 μια φωτογραφία, ένα ποιηματάκι, μια ιστοριούλα, 
μια ...κατασκευή αν θέλετε (ζωγραφιά ή ό,τι άλλο)
 που να δείχνει αυτή την ελπίδα που δεν χάνεται!!!

Πάρτε την φωτό με το κακτάκι μου...
είναι φρέσκια, σημερινή και κόντρα σε αυτή τη δύσκολη 
για άλλη μια φορά Παρασκευή μου/μας... 
(μερικές φορές αναρωτιέμαι τι φοβάμαι περισσότερο
 τις Παρασκευές που ξεκινάνε το Σαβ/κο-θες να είναι όλα τέλεια 
και καταλήγουν όλα τέλεια χάλια! 
ή τις Κυριακές που ξεκινάνε την εβδομάδα-ρουτίνα και ρομποτική καθημερινότητα...)
 Βάλτε το κακτάκι στο μπάνερ σας και αφήστε μου ένα μήνυμα-σχόλιο
 για να έρθω να πάρω την απόδειξη της ελπίδας σας!!!
 Ως τις 25 Μαρτίου θα περιμένω....και μετά θα έχει κλήρωση και δωράκι!!!!( θα σας το δείξω σε επόμενη ανάρτηση...)

Έχετε τα φιλιά μου και μια μεγάλη αγκαλιά γεμάτη αγάπη και τρυφεράδα!!!
Και, για να μην με ψάχνετε, σας λέω ότι 
θα συνεχίσω να περνώ σαν σκιά  από τα σπιτάκια σας 
αθόρυβα και σιωπηλά θα σας χαμογελώ και θα χαίρομαι ή θα συμπάσχω  μαζί σας...


;ο)
Μικρό Βαϊλί που σας αγαπά πλυ-πλυυυυυ!!!!!

                                                                                         vailie*

Αρχή καλοκαιριού, αλήθεια??? ;ο)

Μύρισε καλοκαιράκιιιιιι!!!!!!

Και βγήκανε τα καλοκαιρινά μας, ανάλαφρα όπως το απαιτεί η ατμόσφαιρα!

 Σε πείσμα των όσων συμβαίνουν σε αυτή τη τόοοσο πονεμένη χώρα, ας βάλουμε κι εμείς ανάλαφρο χαμόγελο και διάθεση κι ας χαρούμε αυτό που δεν θα μας λείψει ποτέ!

 Τον ήλιο μας και την θάλασσα μας!

και αφήστε τους ξένους να σκυλιάζουν γύρω μας!

 Θα το ξανα-ματα-πω για πολλοστή φορά!

ΕΧΕΤΕ ΠΙΣΤΗ!!! 

 ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΙΤΣΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ!

 Δεν πέρασε τοόοσα πολλά δια μέσου των αιώνων αυτή η μπουκιά γενναίων για να χαθεί έτσι άδοξα, σαν να μην υπήρξε ποτέ!  

ΟΧΙ!!!

 Μας χρωστάνε!!! Δεν τους χρωστάμε!!! 

Μην τους αφήνετε να σας ρίχνουν το ηθικό!

 Έχουμε ζήσει και με λιγότερα και φτωχότεροι! 

Αλίμονο από αυτούς που δεν έμαθαν ποτέ την φτώχεια!

Αυτούς όλους εκεί έξω, τους πονάει πιο πολύ αν βουλιάξει η χώρα μας! 

 Γι'αυτό και δεν πρόκειται να συμβεί!

χιχιχι!!!

...........................................................................................................

 Και για να ξανα-ελαφρύνω το κλίμα, σας λέω ένα!

Βγείτε στις παραλίες, στις παιδικές χαρές, πάρτε τα κουβαδάκια σας, τα παιδάκια σας, το amore σας, ρακέτες και καφεδάκι απ'το σπίτι (δεν θέλω κυριλέ αηδίες...) και ξαμοληθείτε να χαρείτε την φύση και την χαρά της ζωής!!!

 Βγάλτε φωτογραφίες! 

Έχετε σκεφτεί ποτέ, πόσο όμορφα νιώθουμε κοιτώντας φωτογραφίες απ'το παρελθόν μας?

Δεν είναι γιατί τώρα μας έχουν και ζούμε στη μιζέρια,

δεν είναι η αντιπαραβολή των δύο εποχών,όχι!

Είναι γιατί στις φωτογραφίες απλά... ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ!!!

Είναι συλλογές στιγμών που ακόμη κι αν είχαμε τσακωθεί, θυμώσει, κλάψει, δυσανασχετήσει...χαμογελάσαμε για να τραβήξουμε την φωτο!  Και αυτό έμεινε τυπωμένο με το πέρασμα των χρόνων! Τα άσχημα συναισθήματα ξεχάστηκαν και κανείς δεν θυμάται  πόσα χρήματα είχε στην τσέπη του, τα χαμόγελα όμως είναι εκεί και μας κοιτούν καθώς ξεφυλλίζουμε τα άλμπουμ!

 Και γιαυτό μας μένει μια όμορφη αίσθηση...

  

 Σαν ρίγες από γαλαζοπράσινα νερά που λαμπυρίζουν στο φως του καλοκαιρινού μας ήλιου!

...ή  σαν ψαράκια που κολυμπάνε στο βυθό με τις ασημένιες τους κοιλίτσες...

 Έτσι υποδεχόμαστε εμείς το καλοκαιράκι μααααας! 
Το ελληνικό μας καλοκαίρι!!!! 

Με χειροποίητα μαξιλάρια πλεγμένα με το βελονάκι και με φιλντισένια κουμπάκια (όλο το καλοκαίρι μου έφαγαν πέρυσι μέχρι να τα τελειώσω, μα πρόλαβα και τα έστρωσα πριν έρθει ο χειμώνας!χιχιχι!)

Με συνθέσεις καλοκαιρινές από κοχύλια, θαλασσόξυλα κεράκια...

Αστερίες , αχιβάδες, βοτσαλάκια απ΄τις παραλίες που έχουμε βουτήξει και αποξηραμένες "γατούλες"...

  Με φαναράκια φτιαγμένα από βαζάκια, με σύρμα και χάντρες...

Ωωωωω, ελάτε λοιπόν!!!
 Αρπάξτε το καπέλο σας το καλοκαιρινό και παίξτε μαζί του, κάντε νάζια! Βγάλτε φωτογραφίες...

 Η θάλασσα, η δική μας, η ελληνική, ποτέ δεν μας πρόδωσε! 
Και μας καλεί τόσο απλά και τόσο δυνατά στην υγρή αγκαλιά της!!! Μπορείτε να αντισταθείτε? 
Όχι, πείτε μου....Μπορείτε??? ;ο)

 

Καλοκαιράκι, γλυκό και ζουμερό σαν καρπουζάκι!!!

  Δαγκώστε το!  Όπως, όταν ήμασταν παιδιά.....

 Σας φιλώ!

  Καλή σας μέρα!!!!     ;ο)

                                                       *Vailie*

Άλλη μια μέρα έφτασε στο τέλος της σιγά-σιγά.

Οι φωνούλες στο παιδικό δωμάτιο σώπασαν και η μαμά με τον μπαμπά θα πάρουν κι αυτοί λίγο χρόνο, να ανασυνταχθούν για την αυριανή μέρα και να χαλαρώσουν λίγο...

 Απόψε δεν σας έχω καμιά μεγάλη ανάρτηση…   Με περιμένουν αρκετές ερωταπαντήσεις, μα ας περιμένουν ένα βράδυ ακόμη. :οp

 Η κούραση και το τρέξιμο δεν λείπεται από κανέναν μας τελικά και δεν θέλω να πω περισσότερα….

 Η Άνοιξη πάει να βάλει τα γιορτινά της, μα τα βράδυα και τα πρωινά έχουν ακόμη αρκετή ψυχρούλα. 

 Πρόσφατα τελείωσα ένα κασκολάκι που ήδη κοσμεί τον λαιμό της φιλεναδίτσας μου…

 Ταίριαζε τόσο με την ζακετούλα της τις προάλλες που δεν θα μπορούσα να μην της το χαρίσω!

 Το χρώμα ήταν ακριβώς το ίδιο!!! Λες και είχαμε συνεννοηθεί να πάρουμε την ίδια απόχρωση!

 Σας το παρουσιάζω! 

 Δεν είναι πολύ ανοιξιάτικο?του έχω κάνει μια θηλιά για να μην χρειάζεται να το γυρίζει δύο φορές γύρω από τον λαιμό. Και αν το θέλει μόνο για χρωματικό εφέ και όχι για κασκόλ, απλά το αφήνει να κρέμεται ανοιχτό.

 Νομίζω λέγεται καν-καν αυτό το νήμα. Φεύγει πολύ γρήγορα γιατί έχει πολύ λίγους πόντους και φτιάχνεται με ένα μόνο κουβάρι νήμα!


 Φιλάκια πολλά  και να μου είστε καλά!


                                     ;ο)        *Vailie*


Υ.Γ.: Η Άνοιξη είναι πια εδώ! Yeahhhhh!!!!! :op