Τελευταία ανάρτηση για το 2012!!!

Να και το απολωλός της γειτονιάαααας......

 Τι κάνετε φιλαράκια μου?

 Εγώ έχω αφήσει την καθημερινότητά μου

και τη ρουτίνα μου να με παρασύρουν σε απίστευτο βαθμό...

Μπαίνω στα γρήγορα στα σπιτάκια σας και αφήνω σχόλιο ή δεν αφήνω...

Όλο στα γρήγορα, όλο στα βιαστικά,

πολλές φορές από το κινητό μου πλέον 

κι έτσι δεν προλαβαίνω  να διαβάσω τις μεγάλες αναρτήσεις

και δυσκολεύομαι να αφήσω και σχόλια...

σαν το κλεφτρόνι μπαινοβγαίνω...χιχιχι!!! :οP

Η  φωτογραφική πρό(σ)κληση της Chantelle για το Νοέμβριο

 πήγε ... καλιά της!!! (όπως θα έλεγε και η γιαγιάκα μου...)

Ο καλός μας μπλόγγερ μου τα έκανε ρόϊδο και σε σχέση με τις φωτό που ξαφνικά 

θυμήθηκε ότι δεν έχω άλλο χώρο αποθήκευσης  και ότι έπρεπε να βρω να αγοράσω 

και κάτι άλλες μπούρδες κομπιουτερίστικες και ακαταλαβίστικες για μένα!

Ευτυχώς και ξαναλέω ΕΥΤΥΧΩΣ η καλή μας 'Αντρια της μπλογκογειτονιάς 

έπαθε το ίδιο πράγμα και ψάχνοντας βρήκε την άκρη!

 Εγώ στερούμενη και του στοιχειώδους χρόνου (και αρκετής διάθεσης) τρελλαμένη μέσα στη ρουτίνα μου απλά έπεσα πάνω στη σχετική ανάρτηση και σας εύχομαι ...να το πάθετε κι εσείς! 

Είναι σωτήριες οι οδηγίες της!!!

 Κι εγώ αποφάσισα να βγάλω το άχτι μου 

για οοοόλο αυτόν τον καιρό που δεν ήμουν κοντά σας!!!

Ετοιμαστείτε!!!! Δεν είναι απλά μια ανάρτηση....

 που σας έλειψα και μου λείψατε τον τελευταίο καιρό...

 Είναι Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗς ΧΡΟΝΙΑΣ!!!

 (για του χρόνου...επιφυλάσσομαι! 

Μάλλον δεν θα γλιτώσετε εύκολα από μένα τελικά...χεχεχε!)

Ας μιλήσουν οι εικόνες που τόσο σας αρέσουν....

(ε, με τον σχολιασμό μου φυσικά...χιχι!

όχι που θα γλιτώνατε, πουλάκια μου!

 Έτσι θα σας άφηνα? γιορτάρες μέρες....χιχιχι!!!)   :-p

 Στη γωνιά μας κόκκινο τ'αναμμένο τζάκι.... 

"καυτό" παρεάκι όλο το χειμώνα!!! ;ο)

  Μπορεί να μην έχω πάει ποτέ στο Παρίσι, μα.....ήρθε εκείνο σε μένα!!!

Μιας και τα ταξίδια στην Ευρώπη  τα Χριστούγεννα είναι τόοοσο της μόδας!!!

(αμ, που να πάει ο κόσμος? Στο Ντουμπάϊ?!!!!!χιχιχι!!!)

Στολίσαμε και της γιαγιάς μας το σπιτάκι με έλατο και φιόγκους!

 Να και το δεντράκι της, λιτό μα φτιαγμένο με πολλήηηηη αγάπη!!!!

 (ένα σας λέω...αν σας πιάσει μανία να στολίσετε στις 11 τη νύχτα παραμονή Χριστουγέννων και ακούσετε τα εξ αμάξης για την απόφασή σας, αν έχετε τα νεύρα σας και αρπάξετε τα κλαδιά με τις ολόφρεσκες και αυθάδικες ελατο-βελόνες  με γυμνά τα χέρια και ο οίστρος σας αφήσει όταν τα έχετε πια ματώσει ....αν, πάλι λέω ,"αν" είστε απλά εξοντωμένοι απ΄την πραγματικότητα που ζείτε και θέλετε να την αλλάξετε (μερικές φορές)....

Κάντε ένα μπανααάκι.... με κρύο νεράααακι (να συνέλθετε!!)..... και καθίστε δίπλα στη  φωτούλα να ζεσταθείτε!

 Με καλή παρέα (το αδερφάκι σας, ας πούμε.....)

Θυμηθείτε την διακόσμησή σας...... αφεθείτε στην μαγεία της αδύναμης φλόγας ενός κεριού, που έχει όμως τη δύναμη να σκορπίσει και το πιο πυκνό σκοτάδι....

Χαρείτε τις αθώες ζωγραφιές των παιδιών σας με τις μοναδικές εξηγήσεις τους...

Ξεχαστείτε στο βαθύ κόκκινο των ημερών.....

....και στο ατόφιο γαλάζιο του πάγου.... 

....απολαύστε τη μαγεία των λευκών φτερών ενός μικρού αγγέλου,των χιονονιφάδων που χαρίζουν την απόλυτη χαρά καθώς πέφτουν απαλά, της τρυφερής αγκαλιάς ενός κύκνου στο ταίρι του πάνω σε μια παγωμένη λίμνη.....

Όταν υπάρχει αγάπη...όλα είναι τόσο απλά.......

 Όμορφα που είναι να αφήνεσαι...... 

να ζεις λίιιγο παραπέρα από το τώρα, από το πρέπει, από το σύμπαν όλο....

 να βουλιάζεις σε έναν άλλο κόσμο και να...δραπετεύεις!!!!

Από όλους και από όλα.....

Μερικές φορές θες να είσαι μόνο με τον εαυτό σου, να μην ψάχνεις να τον βρεις...να'ρθει και να καθήσει δίπλα σου και να τα πείτε σαν δυο καλοί φίλοι...όπως παλιά...εσύ κι εσύ! 

 Να μην είναι "απών" απ΄τη ζωή που ζεις....

να μην τον ξεχνάς  πίσω μόνο του, καθώς τρέχεις να προλάβεις την κάθε σου μέρα....γιατί θα σου λείψει! Και άντε να τον ξαναβρείς..... ;ο)

...........................................................................................................

Αυτή η δύσκολη χρονιά φτάνει στο ηλιοβασίλεμά της!

 Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό...

Δεν έχει σημασία άλλωστε!

Ας κρατήσουμε τα καλά που μας συνέβησαν.... και για μένα ήταν πολλά!

Ευχαριστώ τον Θεό για όοοο,τι μου έφερε στο δρόμο μου και για τα δύσκολα και για τα ευχάριστα!

Όλα με δίδαξαν κάτι.... 

Είμαστε στο "λίγο πριν ξημερώσει" σημείο....

 Ας είναι η νέα ανατολή υπέροχη και φανταχτερή όσο η φωτογραφία μου.....

 Γιατί ο καθένας αξίζει το καλύτερο που μπορεί να έχει!!!

 Δεν σου το χρωστάει κανείς! Μα έχεις την ευκαιρία να αξιοποιήσεις τις δυνάμεις σου στο έπακρο και να ζήσεις, να κάνεις πραγματικότητα αυτά που έχεις ονειρευτεί!!!

Και τα ουράνια τόξα της ελπίδας και της χαράς μπορούν να σου ξημερώνονται μπροστά στα μάτια σου!

Απλά και μαγικά! Όταν σου κόβονται τα φτερά και δεν μπορείς να πετάξεις ψηλά, ανοιγόκλεισε τα ματάκια σου, καλό μου.... μια φορά είναι αρκετή! Θα το δεις! Εκεί! στο βάθος....εσένα περιμένει!!!!

 Να τρέξεις να κάνεις τσουλήθρα επάνω του και να ακουστεί παντού γύρω το γέλιο σου, το ξέγνοιαστο....

Και τότε όλα θα είναι ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΙΟΡΤΙΝΑ!!! ;ο)

Σφιχτή αγκαλίτσα σε όλους όσους με αγαπάνε και αγαπώ!!!

Κι αυτούς που έχω μακριά μου κι αυτούς που έχω κοντά μου.... 

Κι ας μην σας γνωρίζω όλους προσωπικά!

Έχω μπει όμως στις καρδιές σας κι εσείς στην δική μου....

 Έτσι απλά.... 

ας έρθει με το καλό ο νέος χρόνος......

*Vailie*      ;ο)

(μικρό Βαϊλί που σας αγαπά πλυ πλυυυυυυυ!!!!!!)

Ένα φαναράκι κι ένα ταξίδι....

Καλησπέρα, αγαπημένοι μου....

Ένα φαναράκι μοναχούλι του απόψε θα σας κάνω δώρο...

να φωτίζει  τη νυχτιά σας....

άλλωστε δεν θα έφεγγε περισσότερο το φεγγάρι....

και αυτό εδώ, το μικρουλάκι, μου κρατάει συντροφιά!

Στην φλόγα του, μέσα στη νυχτερινή υγρασία ,

θα σκορπίσουν οι άσχημες στιγμές της μέρας

για να έρθει το αύριο να βάλει μια πιο αισιόδοξη νότα! 

(σύνθεση για τον δημιουργικό διαγωνισμό της καλής μας Φανής!)

.......................................................................

Σας έχω και κάτι άλλο....

λιιιγο πριν φύγει για την άλλη πλευρά της γης....

για να πάει να φωτίσει άλλους τόπους....

Τον πρόλαβα!!!

Μου έστειλε τα κόκκινα πέπλα του 

και στόλισε τα σύννεφα που ήθελα να ανέβω.... 

....τα έβαψε  και χρυσά....

για το χατήρι μου......

απόψε....μόνο για μένα!

......χρυσά...σαν τα όνειρα μου....

εκεί στο βάθος....

το τελευταίο πορφυρό του χάδι.....

πρόλαβα και πιάστηκα....

και έφυγα μαζί του για ένα ταξίδι ακόμα.... 

Καληνύχτα.....

 και χρυσά πέπλα στα όνειρα μας.....

          Vailie*

Καλοκαιρινές δημιουργίες!

Ουφ!!! Τι ζέστη....

 Που μυαλό για δημιουργίες?...

 Και όμως, οι μικροί καλλιτέχνες ενθουσιάστηκαν με την ιδέα να βάψουν τα βότσαλα που μαζέψαμε από την παραλία στο μπάνιο μας και αμέσως στρωθήκανε στη δουλειά με κέφι και μπόλικη φαντασία!

  Για άλλη μια φορά η μαμά-θεία θυσίασε πινέλα και τέμπερες για το καλό της "επιστήμης" και της καλλιτεχνικής ανησυχίας των μικρών εξερευνητών του κόσμου μας!

  Αφού περάσαμε με λευκό πλαστικό σε σπρέϋ την πλευρά των βότσαλων που θα ζωγραφίζαμε, μοιράστηκαν οι πλακουτσωτές πετρούλες και μπήκε μπροστά το καλοκαιρινό ταπεραμέντο! ;ο)

 Απολαύστε  τα έργα των μικρών ζωγράφων της παρέας μας!....


...ένας χαμογελαστός αστερίας στον βυθό, ένα καραβάκι σε μια χαρούμενη θάλασσα, ένα παπάκι (λίγο φουτουριστικό)...

 

...ένα κόκκινο λουλούδι κι ένα (ανάποδο) νησί με φοίνικα, ήλιο, θάλασσα και κόκκινη βαρκούλα...

Πάνω, ένα βότσαλο αλά Πικάσο (δεν καταλάβαμε ποτέ τι ήθελε να δείξει...χιχι)




Δίπλα ένας βυθός γαλήνιος χωρίς ψαράκια...

 Στο διπλανό βοτσαλάκι δεν άντεξα, έβαλα κι εγώ το χεράκι μου.... 
 Ένα φεγγάρι μισό που κρέμεται πάνω από την βαρκούλα στα ήρεμα νερά μιας λίμνης παρέα με μια κλαίουσα ιτιά... 

Πόσο μου είχε λείψει η ζωγραφική στα βότσαλα....

 Έχω και μερικά ακόμη που περιμένουν υπομονετικά.... ;ο)

(ξέρω ότι κι εσείς κάνετε υπομονή μαζί μου...χιχι! και σας ευχαριστώ!)

 Και ένα βράδυ μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα ήρθε και η έμπνευση για κάποιες μικρές καλοκαιρινές συνθέσεις!

 Αυτό το σχέδιο το έχετε δει πολλές φορές, φαντάζομαι, σε περιοδικά και  country ή sea-side home design. E, το λιγουρευόμουν, μα δεν είχα τα κατάλληλα βότσαλα. Ή μήπως τα είχα τελικά....? 

 Το πουπουλάκι είναι επίσης κολλημένο και μου άρεσε τόσο πολύ... είναι το contrast που κάνει η ανάλαφρη και απαλή υφή του με το βάρος και τον συμπαγή όγκο των βότσαλων! Το λάτρεψα...

(Με αυτή τη σύνθεση θα συμμετάσχω ξανά στον καλοκαιρινό διαγωνισμό της Βασιλικής  από την όμορφη Κύπρο μας!)

Μπήκε σε μια μικρή σύνθεση με άλλες μινιατούρες... ,ένα σφηνάκι που εκτελεί χρέη μικροσκοπικού βάζου, και ένα τσόφλι από αυγό γαλοπούλας στο ρόλο γλάστρας με ένα μικροσκοπικό φυτάκι μέσα του που μέχρι πριν λίγες μέρες άνθισε κιόλας!!!

    Μετά σειρά είχε μια ιδέα που ήθελα από καιρό να υλοποιήσω , μα όλο το ανέβαλλα!
 Τελικά ήρθε και γι'αυτήν το πλήρωμα του χρόνου!χεχε! (τίποτα δεν ξεφεύγει...).
 Σε ένα μεγάλο καλάθι έβαλα όσα βότσαλα και κοχύλια είχαμε μαζέψει πέρυσι και φέτος στις παραλίες που κάναμε μπανάκια, ένα ματσάκι "γατούλες" αποξηραμένες ,ένας αστερίας μαζεμένος από τη νονούκα της μικρής μας (δεν θυμάμαι από που ακριβώς, Εύβοια ή Κύθνο) και στη μέση το αγαπημένο μου κηροπηγιάκι με το σαν θρυμματισμένο γυαλί...
 Πάνω αριστερά φαίνεται ένα πορτοκαλί βότσαλο. Το ανέσυρε φέτος ο μπαμπάς μας από τον βυθό και λαμποκοπούσε ολόκληρο! Δεν ξέρω από τι πέτρωμα είναι μα έχει  μια παράξενη σύσταση. Διαφανίζει αρκετά και μοιάζει να'ναι από φυσητό γυαλί ή με ενσωματωμένους κρύσταλλους. Βρεγμένο είναι σαν να αλλάζει διάσταση...


   (Με το καλοκαιρινό μου καλάθι θα συμμετάσχω στον άλλο καλοκαιρινό φωτογραφικό διαγωνισμό του Δελφινοκόριτσου από το νησί της θεάς Αφροδίτης...)

 Άλλη μια μικρότερη συνθεσούλα για το μπαλκόνι μας...

Και τα κακτάκια μου πήρανε θέση επιτέλους σε ένα πήλινο όλα μαζί και με διακοσμητική άμμο περιστοιχισμένα (αυτό το πράσινο μες στην καρδιά μου το'χω!)

   Και τέλος, να μια μικρή συγκομιδή της ρίγανης που έχω σε μια γλάστρα! Είναι η τελευταία ρίγανη που μάζεψε η γιαγιά μου  με τα χέρια της από το αγαπημένο μας χωριό (στην ορεινή Άρτα) και αυτός είναι ο σπόρος που φυτρώνει από τότε στην γλάστρα μας! Η γιαγιά μου έχει 3 χρόνια που δεν ζει πια, μα η ρίγανη της δεν παύει να φουντώνει και να μας προσφέρει το ιδιαίτερο άρωμά της στο φαγητό μας και σε κάθε χάδι μας! Κάθε φορά που την μυρίζω γίνομαι πάλι το μικρό κορίτσι που έτρεχε πίσω από την ποδιά της για να μαζέψω κλωνάκι-κλωνάκι τη ρίγανη που φύτρωνε άγρια στις πλαγιές και γδέρνοντας τα χέρια μου να την κάνω ματσάκια για να έχουμε για τον χειμώνα... Αναμνήσεις από τα υπέροχα παιδικά μου καλοκαίρια!
   Σ' ευχαριστώ, γιαγιακούλα μου! ;ο)

 

 Ελάτε, τρίψτε λίγο κι εσείς στα χέρια σας! 
Είναι τόσο όμορφο το άρωμά της.... 
Μυρίζει.....καλοκαίρι!
 Ακούτε τα τζιτζίκια?..... ε? Για κλείστε τα μάτια και αφεθείτε.....
τζι...τζι...τζι....


 Χαμογελάτε, ε?χιχι...

   Είδατε με πόσο απλά πράγματα χαιρόμασταν, όταν ήμασταν παιδιά?


  Ας το ξαναθυμηθούμε πάλι!  Ξεκολήστε από τον κόσμο των μεγάλων!!! 


 Απλά κλείστε τα ματάκια σας κι ελάτε μαζί μου...να δραπετεύσουμε!

                           χιχιχι.......   ;ο)


                                                                  *Vailie*

Νέοι συγκάτοικοι και το μικρό καράβι!

     Καλησπέρα στην όμορφη γειτονίτσα μας!

  Άλλη μια μικρή καλοκαιρινή ανάρτηση....

 Όπως σας έχω ξαναπεί, κάθε εποχή μου αρέσει να στολίζω το σπίτι μας με ανάλογη θεματολογία!

 Έτσι και τώρα το καλοκαιράκι , έχουν αρχίσει να ξεπροβάλλουν διάφορα διακοσμητικά στοιχεία και όχι μόνο, που αφορούν στη θάλασσα, τις διακοπές  μας, την ξεγνοιασιά των παιδικών μας χρόνων!

 Αυτή τη φορά η "κατασκευή" αφορά στους καινούργιους συγκατοίκους μας! 

   Πήγαμε με τις μικρές μια μέρα σε ένα pet-shop. Καταλήξαμε να πάρουμε από ένα ψαράκι στην κάθεμια, παρόλο που είχανε έντονες ενστάσεις για σκιουράκια, καναρίνια και γατο-σκυλάκια...(ό,τι άλλο είδανε δλδ εκεί μέσα!χαχα!) ;ο)

 Που πάω κι εγώ με τρία παιδιά, θα μου πείτε,ε?

  Ήθελα όμως να χαζέψουν που τους αρέσουν τα ζωάκια! Κάθε έξοδος μας προσπαθούμε να είναι και λίγο παιδαγωγική γιατί έτσι ανοίγει το μυαλό τους και λατρεύω τις ερωτήσεις τους και τις φωναχτές σκέψεις τους και τις συζητήσεις που κάνουν μεταξύ τους! 

 Αφού φέραμε τα νέα φιλαράκια μας στο γνωστό σακουλάκι, πήραμε τα υλικά μας και φτιάξαμε την παρακάτω σύνθεση! 

   Ένα φαναράκι που είχα φτιάξει από άλλη φορά περνώντας σύρμα γύρω από τον λαιμό ενός μικρού γυάλινου σκεύους και διακοσμώντας με άσπρες χαντρούλες. Ένα ρεσώ και είναι έτοιμο!

 Ένα κομμάτι από κορμό κισσού που θυμίζει με τα ριζάκια του τα τριχίδια των θαλασσινών φυτών, μερικά κοχύλια και βότσαλα  από τις παραλίες που έχουμε περάσει (καλά πλυμμένα όλα και στον ήλιο να ψοφήσουν τα παράσιτα και μικρόβια)...

 Μια άλλη οπτική γωνία...

....Και να τοι! και οι τρεις μικροί μας φίλοι!!!

 Καθεμιά πήρε διαφορετικό χρώμα για να μην γκρινιάζουμε και να ξέρουμε ποιο  είναι ποιανής! 

 Και...ούτε γάτα ούτε ζημιά ...που λέει και η παροιμία! 

χαχαχα!!!

Και τώρα θα σας δείξω το μικρό μας καράβι, φτιαγμένο με πολλή αγάπη πέρυσι όταν μπήκε εντελώς  τυχαία η Ρένα με το μπλογκ της στον δρόμο μου!

 Θυμάμαι ακόμη στο γραφείο μια μέρα χωρίς πολλή δουλειά... βαριόμουνα τόοοοσο μα τόοοοσο πολύ, καλοκαιράκι κι εγώ αντί να είμαι στην παραλία με τις πιτσιρίκες μου να πλατσουρίζουμε, βρισκόμουν ανάμεσα σε χαρτάκια και παραχαρτάκια που έπρεπε να διεκπεραιωθούν και σε τηλέφωνα που χτυπούσαν απαιτητικά!

 Το έσκασα κι εγώ λοιπόν μέσα στον κόσμο του διαδικτύου (αληθινό σκασιαρχείο! και δεν παίρνει κανείς μυρωδιά ότι λείπεις!!χαχαχα!)

  Ο ενθουσιασμός μου ήταν μεγάλος! Έπεσα πάνω στα καράβια από θαλασσόξυλα! και στα φοβερα αλουμινοκαπάκια της!!!

 Μιλάμε για αγαλλίασηηηη!!! Δεν χόρταινα να διαβάζω τις αναρτήσεις της και να χαζεύω τις φωτογραφίες της!

  Έτσι κάπως ένα βράδυ το ξενύχτησα λιγάκι  (με πήρε κατά τις τρεις να το τελειώσω) και  έφτιαξα το παρακάτω καραβάκι!

μπροστινή πλευρά

 Πάνω σε ένα θαλασσόξυλο, κολλημένα βοτσαλάκια , ένα άλλο θαλασσόξυλο με πανιά από γάζα, σπάγγο, φελλούς από μπουκάλι κρασί και κοχύλια,μύδια κ μια μικρούλα άγκυρα ριγμένη στην ακροθαλασσιά...
 Μαζεμένα από Ιόνιο κι Αιγαίο, να ανταμώσουνε οι θάλασσές μας σε ένα έργο!

πίσω πλευρά

 Δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά που ξεπήδησε από μέσα μου, όταν το ολοκλήρωσα! 
Άγρια χαρά με πιάνει όταν καταφέρω να βγάλω από μέσα μου, να κάνω πραγματικότητα, αυτό που έχει σχηματίσει το μυαλό μου!
 Κι αυτό συμβαίνει γιατί μερικές φορές θα το γυροφέρνω αρκετά στο κεφάλι μου, θα με βλέπω στον  ύπνο μου να το φτιάχνω, θα τρέχει το μυαλό μου με χίλια να βρω πατέντες για να το καταφέρω!
 Και μετά...ποιος με πιάνει μετά!

  Πείτε μου, εσείς το παθαίνετε αυτό? Έχετε άγρια χαρά όταν δημιουργείτε?

 Να και η αγκυρούλα! Με σύρμα φτιαγμένη από το μηδέν!

 Άλλο βίτσιο κι αυτό... Να δημιουργώ από το τίποτα! Από την αρχή το καθετί!

Να στοιχειοθετώ το άπαν σύμπαν του μικρόκοσμού μου...

 Πολλές φορές το παθαίνω αυτό και καταλήγω να μην αγοράζω πολλά πράγματα που μου αρέσουν γιατί απλά μπορώ να τα φτιάξω!  Μήπως πρέπει να προσπαθήσω να το κόψω αυτό το χούϊ?

 Εσείς το έχετε? Σας πιάνει αυτή η άρνηση να αγοράσετε κάτι γιατί με το που το βλέπετε αρχίζετε να το αποδομείτε στα  πρωταρχικά του υλικά? Και σας φαίνεται τόοσο εύκολο να το φτιάξετε μόνοι σας? Είναι κακό? Είναι ελάττωμα? 

Πιστεύω ότι είναι σε αρκετό βαθμό λάθος.  Γιατί εκ των πραγμάτων δεν προλαβαίνω να τα φτιάξω ή δεν έχω όλα αυτά τα εργαλεία που θα με βοηθούσαν να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα κι έτσι δεν τα αποκτώ ποτέ και μένω με τον καημό ή το ξεχνάω... Πάντως μου αρέσει να στηρίζω τους  καλλιτέχνες! 

 Αυτά καλές μου μπλογκοφιλενάδες! 

Καλή Παρασκευή και μην ξεχάσετε να κάνετε πολλές βουτιές το Σαβ/κο! 

(Ναι,ναι, το ξέρω ότι έχουμε εκλογές! Μα δεν σημαίνει πως πρέπει να χάσουμε το μπάνιο μας! Άλλωστε, το βράδυ θα είναι τα exit-polls , οπότε προλαβαίνουμε να χαρούμε τη μέρα και μετά...ε, αγχωνόμαστε και λίγο!)

 Να μου προσέχετε και να μου είστε καλά!

 Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που συνυπάρχουμε στον διαδικτυακό χώρο και για τα όμορφα σχόλια σας!

Αρχή καλοκαιριού, αλήθεια??? ;ο)

Μύρισε καλοκαιράκιιιιιι!!!!!!

Και βγήκανε τα καλοκαιρινά μας, ανάλαφρα όπως το απαιτεί η ατμόσφαιρα!

 Σε πείσμα των όσων συμβαίνουν σε αυτή τη τόοοσο πονεμένη χώρα, ας βάλουμε κι εμείς ανάλαφρο χαμόγελο και διάθεση κι ας χαρούμε αυτό που δεν θα μας λείψει ποτέ!

 Τον ήλιο μας και την θάλασσα μας!

και αφήστε τους ξένους να σκυλιάζουν γύρω μας!

 Θα το ξανα-ματα-πω για πολλοστή φορά!

ΕΧΕΤΕ ΠΙΣΤΗ!!! 

 ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΙΤΣΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ!

 Δεν πέρασε τοόοσα πολλά δια μέσου των αιώνων αυτή η μπουκιά γενναίων για να χαθεί έτσι άδοξα, σαν να μην υπήρξε ποτέ!  

ΟΧΙ!!!

 Μας χρωστάνε!!! Δεν τους χρωστάμε!!! 

Μην τους αφήνετε να σας ρίχνουν το ηθικό!

 Έχουμε ζήσει και με λιγότερα και φτωχότεροι! 

Αλίμονο από αυτούς που δεν έμαθαν ποτέ την φτώχεια!

Αυτούς όλους εκεί έξω, τους πονάει πιο πολύ αν βουλιάξει η χώρα μας! 

 Γι'αυτό και δεν πρόκειται να συμβεί!

χιχιχι!!!

...........................................................................................................

 Και για να ξανα-ελαφρύνω το κλίμα, σας λέω ένα!

Βγείτε στις παραλίες, στις παιδικές χαρές, πάρτε τα κουβαδάκια σας, τα παιδάκια σας, το amore σας, ρακέτες και καφεδάκι απ'το σπίτι (δεν θέλω κυριλέ αηδίες...) και ξαμοληθείτε να χαρείτε την φύση και την χαρά της ζωής!!!

 Βγάλτε φωτογραφίες! 

Έχετε σκεφτεί ποτέ, πόσο όμορφα νιώθουμε κοιτώντας φωτογραφίες απ'το παρελθόν μας?

Δεν είναι γιατί τώρα μας έχουν και ζούμε στη μιζέρια,

δεν είναι η αντιπαραβολή των δύο εποχών,όχι!

Είναι γιατί στις φωτογραφίες απλά... ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ!!!

Είναι συλλογές στιγμών που ακόμη κι αν είχαμε τσακωθεί, θυμώσει, κλάψει, δυσανασχετήσει...χαμογελάσαμε για να τραβήξουμε την φωτο!  Και αυτό έμεινε τυπωμένο με το πέρασμα των χρόνων! Τα άσχημα συναισθήματα ξεχάστηκαν και κανείς δεν θυμάται  πόσα χρήματα είχε στην τσέπη του, τα χαμόγελα όμως είναι εκεί και μας κοιτούν καθώς ξεφυλλίζουμε τα άλμπουμ!

 Και γιαυτό μας μένει μια όμορφη αίσθηση...

  

 Σαν ρίγες από γαλαζοπράσινα νερά που λαμπυρίζουν στο φως του καλοκαιρινού μας ήλιου!

...ή  σαν ψαράκια που κολυμπάνε στο βυθό με τις ασημένιες τους κοιλίτσες...

 Έτσι υποδεχόμαστε εμείς το καλοκαιράκι μααααας! 
Το ελληνικό μας καλοκαίρι!!!! 

Με χειροποίητα μαξιλάρια πλεγμένα με το βελονάκι και με φιλντισένια κουμπάκια (όλο το καλοκαίρι μου έφαγαν πέρυσι μέχρι να τα τελειώσω, μα πρόλαβα και τα έστρωσα πριν έρθει ο χειμώνας!χιχιχι!)

Με συνθέσεις καλοκαιρινές από κοχύλια, θαλασσόξυλα κεράκια...

Αστερίες , αχιβάδες, βοτσαλάκια απ΄τις παραλίες που έχουμε βουτήξει και αποξηραμένες "γατούλες"...

  Με φαναράκια φτιαγμένα από βαζάκια, με σύρμα και χάντρες...

Ωωωωω, ελάτε λοιπόν!!!
 Αρπάξτε το καπέλο σας το καλοκαιρινό και παίξτε μαζί του, κάντε νάζια! Βγάλτε φωτογραφίες...

 Η θάλασσα, η δική μας, η ελληνική, ποτέ δεν μας πρόδωσε! 
Και μας καλεί τόσο απλά και τόσο δυνατά στην υγρή αγκαλιά της!!! Μπορείτε να αντισταθείτε? 
Όχι, πείτε μου....Μπορείτε??? ;ο)

 

Καλοκαιράκι, γλυκό και ζουμερό σαν καρπουζάκι!!!

  Δαγκώστε το!  Όπως, όταν ήμασταν παιδιά.....

 Σας φιλώ!

  Καλή σας μέρα!!!!     ;ο)

                                                       *Vailie*

Εν όψει του Πάσχα!

      Καλησπέρααα!!! 

 Εύχομαι να μου είστε όλοι και όλες καλά!

     Το Πάσχα πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς. Από εκεί που ήμασταν μέσα στα κρύα και την βαρυχειμωνιά, ξαφνικά πλημμυρίζουν οι κήποι, τα μπαλκόνια, λουλουδίζουν όλα, έρχεται το Πάσχα, εμφανίζονται κουνελάκια, αυγουλάκια, λαμπάδες, κατασκευές παντός είδους...Ένας οργασμός της φύσης και των εν δυνάμει καλλιτεχνών!

 Και τώρα ΔΕΝ προλαβαίνουμε τις μέρες μας! 

 Τι να πρωτο-μαζέψω? Το σπίτι που θέλει την ανοιξιάτικη καθαριότητά του?Το γραφείο που ντε και καλά και σώνει ΠΡΕΠΕΙ λέει να μετακομίσουμε  το Σ/Κ της γιορτής μου και μας έχουν βγει τα χέρια να κουβαλάμε κούτες και γραφεία,χώρια την τρέχουσα δουλειά? (Μήπως να κάνω χρήση της ονομαστικής άδειας που λόγω του ότι είναι Κυριακή η γιορτή μου δεν την παίρνω ποτε???χαχαχα) Την γιορτή μου, που θέλουμε να καλέσουμε συγγενείς και κουμπάρους να το χαρούμε και με βλέπω να έρχομαι μετά το φαγητό κυρία, μετά την μετακόμιση, μέσα στην μπίχλα, να τρέχω για ντους  κατά τ' απόγευμα...  Και πασχαλιάτικο στολισματάκι, πάει κι αυτό? Ποιος θα μαγειρέψει? ποιος θα στολίσει? Πως να περιποιηθώ τους καλεσμένους μου? Και το παλικάρι μου που θα ρθει, τι αχούρι σπίτι να βρει?...του υποσχέθηκα ότι θα χει ντυθεί στα πασχαλιάτικα, μα μόνο που έπλυνα τις κουρτίνες! Όχι τζάμια δεν θα προλάβω, μα ούτε να μαζέψω τα 6 πλυντήρια ρούχα που κοιμούνται σε καναπέδες και καρέκλες (και μόλις τελείωσε άλλο ένα...κλαψ!)  

    Όσο για τις τρεις σουσουράδες μου...δεν σας λέω τίποτα! Ένα δωμάτιο ήταν κάπως μαζεμένο (το δικό τους) και μέσα σε μισή ώρα απόψε έγινε λαμπόγυαλο (σπασμένο), έφυγε η Σοφία από το σκαλί κι έσκισε τα χειλάκια της κι εγώ μετά από λίγο χτύπησα με το κεφάλι της Συνεσίας κι έσκισα κι εγώ τα χειλάκια μου. Μας πήρανε τα αίματα....

  Και αφού σας γείωσα με την καθημερινότητά μου...και για να ξορκίσω το κακό λοιπόν κι εγώ, μπαίνω στο μάτι του κυκλώνα και κάθομαι να κάνω μια αναρτησούλα!!! Επειδή δεν έχω χρόνο, αλλά μου αρέσουν τα δύσκολα! Κι επειδή, αν δεν πιεστώ χρονικά δεν κάνω (σχεδόν) τίποτα....VOI  LAAAAA!!!!!

                                        ..............................

Σήμερα θα σας δείξω κάποιες δημιουργίες μου πρόσφατες που έγιναν κυριολεκτικά μεταμεσονυκτίως στην τούρλα της...Δευτέρας !(την προηγ. βδομάδα).

 Ήταν για ένα μπαζάαρ στην επαρχία και κάποιες από αυτές στολίζουν ήδη κάποια σπιτάκια!

    Πρώτα έφτιαξα  από κρεμάστρες συρμάτινες (να ναι καλά η Ρένα που μας άνοιξε τα μάτια) ένα στεφάνι, μετά το τύλιξα με πολλές εφημερίδες να ναι φουσκωτό και τέλος με το glue-gun μου του κόλλησα ξερό χόρτο (ή αλλιώς ράφια). αφού κατέκαψα τα δάχτυλα μου , μιας και απ'τη νύστα αλλού στόχευα κι αλλού κόλαγα...Αουτς!

Αφού έφτιαξα 3 τέτοια "σώματα", πήρα φελτ σε διάφορα χρώματα και έκοψα για να φτιάξω λουλούδια και φύλλα. Σύντομα  τα στεφανάκια μου ήταν κάπως έτσι...

             κι έτσι...                                                 κι έτσι...

 Έφτιαξα και δυο φαναράκια!
 Ε, χμμμ... μου βγήκαν λίγο κοριτσίστικα....χιχι!

 

                          Δεν είναι γλυκούλια τα καρώ φιογκάκια?
 Έχει και χρυσόσκονη πάνω του, μα δεν βγήκε στις φωτο...

        Και μετά σειρά είχαν τα βότσαλα...ναι, αυτά της θάλασσας!
 Ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα, φελτ από κάτω σε ταιριαστές αποχρώσεις και υγρό γυαλί από πάνω!
  Τα βότσαλα αυτά είναι τα κλασσικά πρες-παπιέ. Που βάζουμε πάνω από τα χαρτιά στο γραφείο μας για να μην τα παίρνει ο αέρας. Το φελτ -τσόχα είναι μια δική μου πατέντα (αν το κάνει και κάποιος άλλος, απλά δεν το ξέρω...) και  το βάζω από κάτω για να μην γδέρνεται πάνω στο γραφείο και για να μειώνεται ο γδούπος της μιας επιφάνειας πάνω στην άλλη. Επίσης το υγρό γυαλί είναι απλώς μια πολύ καλή προφύλαξη της εικόνας και δίνει αυτό το κρυστάλλινο εφέ και όχι απλά πέρασμα με το βερνίκι.
    Απολαύστε τες!

Πανσέδες...

Πάπια με τα παπάκια της (η φωτό την αδικεί πολύ...)

  Music & Romance...

 Just romance....

       Αγαπημένοι κοκκινολαίμηδες (τα κλαδάκια είναι αληθινά κι ενσωματώθηκαν στα ποδαράκια των πουλιών).

Ανοιξιάτικα λουλούδια με χρυσόσκονη...

(στην πραγματικότητα ήταν πολύ πιο όμορφη,το μεγάλο λουλούδι ήταν λιλά κι έδενε πολύ με τη μωβ τσόχα) 

 Αγαπησιάρικες πασχαλίτσες

Σαν καπελάκι...

 Ένα κασκόλ με νήμα καν-καν.

 Κι άλλο ένα....

...........................................................................................

   Και παρακάτω, έχω υποσχεθεί σε κάποιες μπλογκόφιλες να σας δείξω  τον νεραϊδόκηπο που φτιάξαμε με τα κοριτσάκια μου πέρυσι την Άνοιξη... 

 Ένα αγαπημένο, μα ραγισμένο πια πυρέξ, λίγο χώμα, ένα ξύλινο πουλόσπιτο με ντεκουπάζ, φυτά απ'την αυλή μας, πανσέδες απ'το φυτώριο, μπάνερ από καλαμάκια σουβλακίων, με λουλούδια βουκαμβίλιας (που αποξηράνθηκαν κι έμειναν έτσι για μήνες), βοτσαλάκια-μαγικά μανιτάρια  που φτιάξανε οι μικρές μου,ξωτικά και...playmobil φυσικά! ;ο)

   Α, κι ένα πασχαλινό λαγουδάκι!!!    -sorry για τις φωτο- 
Το έχω φτιάξει με το μανίκι από ένα μωρουδίστικο μπλουζάκι των παιδιών μου (δεν μπορούσα να το αποχωριστώ! Δεν έχει τέλεια χρώματα?Σαν καραμελίτσα!) 

                               'Εχει και ουρίτσα πον-πον!  :οp

     Ελπίζω κάποια στιγμή φέτος να του φτιάξω κι ένα φιλαράκι με το άλλο μανικάκι, αρκετά έμεινε μοναχούλι κι αυτό....




Φιλιά πολλά και σβουριχτά! Μμμμματς!




 Καλό σας βράδυ....πάω να χωθώ-χαθώ στην πεζή μου πραγματικότητα!
 Δεν ξέρετε όμως τι μουσική θα ακούω διπλώνοντας ρουχαλάκια....


                                                          *vailie*




 Υ.Γ: Γιατί απλά θα κρυφτώ και πάλι πίσω από τις νότες θα βάλω τα φτερά μου και θα.....δραπετεύσω.....!
 Ακολουθήστε με, αν το αντέχει η καρδιά σας!