Ουφ!!! Τι ζέστη....
Που μυαλό για δημιουργίες?...
Και όμως, οι μικροί καλλιτέχνες ενθουσιάστηκαν με την ιδέα να βάψουν τα βότσαλα που μαζέψαμε από την παραλία στο μπάνιο μας και αμέσως στρωθήκανε στη δουλειά με κέφι και μπόλικη φαντασία!
Για άλλη μια φορά η μαμά-θεία θυσίασε πινέλα και τέμπερες για το καλό της "επιστήμης" και της καλλιτεχνικής ανησυχίας των μικρών εξερευνητών του κόσμου μας!
Αφού περάσαμε με λευκό πλαστικό σε σπρέϋ την πλευρά των βότσαλων που θα ζωγραφίζαμε, μοιράστηκαν οι πλακουτσωτές πετρούλες και μπήκε μπροστά το καλοκαιρινό ταπεραμέντο! ;ο)
Απολαύστε τα έργα των μικρών ζωγράφων της παρέας μας!....
...ένας χαμογελαστός αστερίας στον βυθό, ένα καραβάκι σε μια χαρούμενη θάλασσα, ένα παπάκι (λίγο φουτουριστικό)...
...ένα κόκκινο λουλούδι κι ένα (ανάποδο) νησί με φοίνικα, ήλιο, θάλασσα και κόκκινη βαρκούλα...
Πάνω, ένα βότσαλο αλά Πικάσο (δεν καταλάβαμε ποτέ τι ήθελε να δείξει...χιχι)
Δίπλα ένας βυθός γαλήνιος χωρίς ψαράκια...
Στο διπλανό βοτσαλάκι δεν άντεξα, έβαλα κι εγώ το χεράκι μου....
Ένα φεγγάρι μισό που κρέμεται πάνω από την βαρκούλα στα ήρεμα νερά μιας λίμνης παρέα με μια κλαίουσα ιτιά...
Πόσο μου είχε λείψει η ζωγραφική στα βότσαλα....
Έχω και μερικά ακόμη που περιμένουν υπομονετικά.... ;ο)
(ξέρω ότι κι εσείς κάνετε υπομονή μαζί μου...χιχι! και σας ευχαριστώ!)
Και ένα βράδυ μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα ήρθε και η έμπνευση για κάποιες μικρές καλοκαιρινές συνθέσεις!
Αυτό το σχέδιο το έχετε δει πολλές φορές, φαντάζομαι, σε περιοδικά και country ή sea-side home design. E, το λιγουρευόμουν, μα δεν είχα τα κατάλληλα βότσαλα. Ή μήπως τα είχα τελικά....?
Το πουπουλάκι είναι επίσης κολλημένο και μου άρεσε τόσο πολύ... είναι το contrast που κάνει η ανάλαφρη και απαλή υφή του με το βάρος και τον συμπαγή όγκο των βότσαλων! Το λάτρεψα...
(Με αυτή τη σύνθεση θα συμμετάσχω ξανά στον καλοκαιρινό διαγωνισμό της Βασιλικής από την όμορφη Κύπρο μας!)
Μπήκε σε μια μικρή σύνθεση με άλλες μινιατούρες... ,ένα σφηνάκι που εκτελεί χρέη μικροσκοπικού βάζου, και ένα τσόφλι από αυγό γαλοπούλας στο ρόλο γλάστρας με ένα μικροσκοπικό φυτάκι μέσα του που μέχρι πριν λίγες μέρες άνθισε κιόλας!!!
Μετά σειρά είχε μια ιδέα που ήθελα από καιρό να υλοποιήσω , μα όλο το ανέβαλλα!
Τελικά ήρθε και γι'αυτήν το πλήρωμα του χρόνου!χεχε! (τίποτα δεν ξεφεύγει...).
Σε ένα μεγάλο καλάθι έβαλα όσα βότσαλα και κοχύλια είχαμε μαζέψει πέρυσι και φέτος στις παραλίες που κάναμε μπανάκια, ένα ματσάκι "γατούλες" αποξηραμένες ,ένας αστερίας μαζεμένος από τη νονούκα της μικρής μας (δεν θυμάμαι από που ακριβώς, Εύβοια ή Κύθνο) και στη μέση το αγαπημένο μου κηροπηγιάκι με το σαν θρυμματισμένο γυαλί...
Πάνω αριστερά φαίνεται ένα πορτοκαλί βότσαλο. Το ανέσυρε φέτος ο μπαμπάς μας από τον βυθό και λαμποκοπούσε ολόκληρο! Δεν ξέρω από τι πέτρωμα είναι μα έχει μια παράξενη σύσταση. Διαφανίζει αρκετά και μοιάζει να'ναι από φυσητό γυαλί ή με ενσωματωμένους κρύσταλλους. Βρεγμένο είναι σαν να αλλάζει διάσταση...
(Με το καλοκαιρινό μου καλάθι θα συμμετάσχω στον άλλο καλοκαιρινό φωτογραφικό διαγωνισμό του Δελφινοκόριτσου από το νησί της θεάς Αφροδίτης...)
Άλλη μια μικρότερη συνθεσούλα για το μπαλκόνι μας...
Και τα κακτάκια μου πήρανε θέση επιτέλους σε ένα πήλινο όλα μαζί και με διακοσμητική άμμο περιστοιχισμένα (αυτό το πράσινο μες στην καρδιά μου το'χω!)
Και τέλος, να μια μικρή συγκομιδή της ρίγανης που έχω σε μια γλάστρα! Είναι η τελευταία ρίγανη που μάζεψε η γιαγιά μου με τα χέρια της από το αγαπημένο μας χωριό (στην ορεινή Άρτα) και αυτός είναι ο σπόρος που φυτρώνει από τότε στην γλάστρα μας! Η γιαγιά μου έχει 3 χρόνια που δεν ζει πια, μα η ρίγανη της δεν παύει να φουντώνει και να μας προσφέρει το ιδιαίτερο άρωμά της στο φαγητό μας και σε κάθε χάδι μας! Κάθε φορά που την μυρίζω γίνομαι πάλι το μικρό κορίτσι που έτρεχε πίσω από την ποδιά της για να μαζέψω κλωνάκι-κλωνάκι τη ρίγανη που φύτρωνε άγρια στις πλαγιές και γδέρνοντας τα χέρια μου να την κάνω ματσάκια για να έχουμε για τον χειμώνα... Αναμνήσεις από τα υπέροχα παιδικά μου καλοκαίρια!
Σ' ευχαριστώ, γιαγιακούλα μου! ;ο)
Ελάτε, τρίψτε λίγο κι εσείς στα χέρια σας!
Είναι τόσο όμορφο το άρωμά της....
Μυρίζει.....καλοκαίρι!
Ακούτε τα τζιτζίκια?..... ε? Για κλείστε τα μάτια και αφεθείτε.....
τζι...τζι...τζι....
Χαμογελάτε, ε?χιχι...
Είδατε με πόσο απλά πράγματα χαιρόμασταν, όταν ήμασταν παιδιά?
Ας το ξαναθυμηθούμε πάλι! Ξεκολήστε από τον κόσμο των μεγάλων!!!
Απλά κλείστε τα ματάκια σας κι ελάτε μαζί μου...να δραπετεύσουμε!
χιχιχι....... ;ο)
*Vailie*
