Back for good.... ;ο)

Καλημέρα στην όμορφη γειτονίτσα μας! :ο)))

 Α, καλέ! Τι είναι αυτό?  Το είδατε?

...χαμόγελο μήπωςςςς????

ΝΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!

Χαμόγελο ήταν!

 Λίγο χουζούρι παραπάνω σήμερα (έχουν και οι απεργίες τα καλά τους...)

 αγκαλίτσες με τα ζουζούνια και τ'αγόρι πρωϊνές (για να πάρουμε δυνάμεις)

 Και μετά...μουσικήηηη!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=LL011-59beY&feature=related

Fall down seven- Stand up eight!!!

Καιρός να γεμίσω την κούπα με την χήνα  καφεδάκι αχνιστό!

(η πρώτη χρήση της για φέτος...)

Και την ξανακοιτώ....

Η μεσαία λέξη στην κοιλίτσα της...αυτή που φαίνεται πιο πολύ είναι η λέξη...

BELIEVE

   Κι εγώ... πιστεύω!

Ανθίσανε τα κακτάκια μου!

 και  η μικρή βουκαμβίλια με τα φούξια φιλιά....

             (Λεβινάκι, ξέρεις εσύ.... ;ο))

Άρχισα λοιπόν να χορεύω κι εγώ...

http://www.youtube.com/watch?v=2X6vbJgqnEQ&feature=related

Πως θα μπορούσα άλλωστε να αντισταθώ?.....

Σε τρεις νότες υπάρχει μελωδία....

τρεις νότες είναι αρκετές για να σηκωθώ 

....και να αφήσω τα πέπλα μου να πέσουν κάτω!

 ...στο φρεσκοβαμμένο σπίτι μας!
Ναι, ξεπατωθήκαμε για 2 24ωρα με το όμορφό μου αγόρι, μα τα καταφέραμε...!!!
 Έχουμε και παράσημα ανδρείας! Ο καθένας τις γρατζουνιές του ;ο)
 Μα όταν δίνεις ψυχή, δεν μπορεί παρά να πετύχει!
χαχα!

...οι λήψεις από τα χεράκια της κόρης μου....

 Αυτό το νυχτικό το φορούσε κάποτε η μαμά μου....

Λατρεύω τις δαντελένιες του λεπτομέρειες...

Και το ότι φτάνει μέχρι το πάτωμα....

(είναι... πριγκιπικό!)

Τυλίγεται γύρω μου τόσο απαλά και γλιστράω με αυτό στα όνειρά μου....

.....................................................................................................

Τι κι αν ραγίζουν  κρυστάλλινες καρδιές μέσα σε καυτό υγρό...?

 Πάντα τα χαρτομάντιλα συνοδεύονται από λουλούδια...

....τα λουλούδια της καρδιάς ΤΟΥ....

για μένα!!!

Είμαι τυχερή...ας το πάρω απόφαση....

............................................................................................

Να και το γιουσουφάκι μας! χιχιχι!!!

 Ας κρατήσουμες όλοι κάτι κι ας χορέψουμε!

 Μαμά, μοιάζω λίγο? χαχαχα!!!

OOhhh!!!!Yeaaaahhhhhh!!!!!

 You've got the message!!!!

 Ο καρπουζοβασιλιάς μας! με δελφινοκορώνα...

Οι μόνες κατασκευές των τελευταίων ημερών

ήταν η μεταποίηση αυτών των σκουλαρικίων.

 Από έτσι....

 Σε έτσι!

Λίγη λάμψη παραπάνω...

Και αυτή η πέτρα ,που ήρθε από τη Σάμο και ντύθηκε με χαρτοπετσέτα και περάστηκε με υγρό γυαλί από πάνω και γαλάζια τσόχα από κάτω!

(δεν ξέρω τι δεν πέτυχε, ίσως το ότι δεν πέρασα με τίποτα την πέτρα πρώτα... έβγαλε αυτά τα μπεζ σημαδάκια, μόλις της πέρασα το γυαλί. Ξέρει κανείς?)

Λατρεύω τους φάρους! Μόνοι μέσα στα σκοτάδια με τα κύματα να σπάνε πάνω τους κι εκείνοι εκεί! Ταγμένοι στον σκοπό τους... να φωτίζουν τον κόσμο γύρω τους.... και να σώζουν από την καταστροφή!

I'm back again!

 Back for good...

Χαμογελούν τα μάτια μου...

Εεεεεε???

Γιατί εσείς μου το ζητήσατε!

 Επίμονα! Και ένιωσα ότι αξίζει....

 Σε εσάς λοιπόν που με αγαπάτε τόοοσο πολύ 

....και ταξιδεύετε ως την άκρη της μπλογκογειτονίτσας  που είναι το σπιτικό μου....

Καλή σας μέρα! Σας φιλώ....

http://www.youtube.com/watch?v=eBbixcPxEtg&feature=related

Για χάρη όσων μ'αγαπούν ή/και νοιάζονται για μένα

 (με ξέρουν - δεν με ξέρουν.....)

Σας ευχαριστώωωω....    από καρδιάς....!    ;ο)

                           Vailie *    @-}--

Να σας πω μια ιστορία?

Στην παραλία με τους αχινούς!

...έτσι την έλεγαν αυτή τη γωνίτσα!

Στο βάθος οι φάροι να ορίζουν τη μοίρα των καραβιών που περνούσαν από τα στενά...

 Εκεί συναντήθηκαν πρώτη φορά οι ματιές τους!

 Η Κοχύλ και ο Σελ... 

...στην παραλία των αχινών...

Και άναψε μεγάλη φωτιά στις κοχυλένιες καρδιές τους...

 Ανάμεσα στα βότσαλα της ακροθαλασσιάς....

με αστερίες και κοχύλια γραμμένη

και με λουλούδια της καρδιάς ζωγραφισμένη.....

Και η αγάπη η δυνατή τους έφερε στο μικρό ξωκκλήσι....

 στην άκρη της παραλίας με τους αχινούς....

...εκεί, ανάμεσα στα φούξια λουλούδια και τα κοχύλια,

πάνω στη χρυσή άμμο,

ένα κρυστάλλινο δάκρυ και μια αιμάτινη καρδιά....

    Ευτυχισμένοι γίνανε ένα...

 

 Εκεί στην ήσυχη και τρυφερή γωνίτσα....

 με τον απαλό παφλασμό των κυμάτων και στο γλυκό φως των κεριών....

 τα κοχύλια τραγουδούσαν στον Σελ για την Κοχύλ του....

Λουλούδια κι έρωτας κάτω από τις δειλές φλόγες....

Και να, που είναι έτοιμοι για ένα όμορφο ταξίδι!

Σήμανε η μπρούτζινη καμπάνα... σε λίγο σαλπάρουν....

η υγρή αγκαλιά τους καλεί κοντά της. 

Για πάντα μαζί....!

Σελ και Κοχύλ...

   Καλοκαιρινές δημιουργίες και βραδυνές οπτασίες με έμπνευση θαλασσινή!

               
Σας φιλώ!

Καλό σας βράδυ......

                                                                             *Vailie*

Καλοκαιρινές δημιουργίες!

Ουφ!!! Τι ζέστη....

 Που μυαλό για δημιουργίες?...

 Και όμως, οι μικροί καλλιτέχνες ενθουσιάστηκαν με την ιδέα να βάψουν τα βότσαλα που μαζέψαμε από την παραλία στο μπάνιο μας και αμέσως στρωθήκανε στη δουλειά με κέφι και μπόλικη φαντασία!

  Για άλλη μια φορά η μαμά-θεία θυσίασε πινέλα και τέμπερες για το καλό της "επιστήμης" και της καλλιτεχνικής ανησυχίας των μικρών εξερευνητών του κόσμου μας!

  Αφού περάσαμε με λευκό πλαστικό σε σπρέϋ την πλευρά των βότσαλων που θα ζωγραφίζαμε, μοιράστηκαν οι πλακουτσωτές πετρούλες και μπήκε μπροστά το καλοκαιρινό ταπεραμέντο! ;ο)

 Απολαύστε  τα έργα των μικρών ζωγράφων της παρέας μας!....


...ένας χαμογελαστός αστερίας στον βυθό, ένα καραβάκι σε μια χαρούμενη θάλασσα, ένα παπάκι (λίγο φουτουριστικό)...

 

...ένα κόκκινο λουλούδι κι ένα (ανάποδο) νησί με φοίνικα, ήλιο, θάλασσα και κόκκινη βαρκούλα...

Πάνω, ένα βότσαλο αλά Πικάσο (δεν καταλάβαμε ποτέ τι ήθελε να δείξει...χιχι)




Δίπλα ένας βυθός γαλήνιος χωρίς ψαράκια...

 Στο διπλανό βοτσαλάκι δεν άντεξα, έβαλα κι εγώ το χεράκι μου.... 
 Ένα φεγγάρι μισό που κρέμεται πάνω από την βαρκούλα στα ήρεμα νερά μιας λίμνης παρέα με μια κλαίουσα ιτιά... 

Πόσο μου είχε λείψει η ζωγραφική στα βότσαλα....

 Έχω και μερικά ακόμη που περιμένουν υπομονετικά.... ;ο)

(ξέρω ότι κι εσείς κάνετε υπομονή μαζί μου...χιχι! και σας ευχαριστώ!)

 Και ένα βράδυ μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα ήρθε και η έμπνευση για κάποιες μικρές καλοκαιρινές συνθέσεις!

 Αυτό το σχέδιο το έχετε δει πολλές φορές, φαντάζομαι, σε περιοδικά και  country ή sea-side home design. E, το λιγουρευόμουν, μα δεν είχα τα κατάλληλα βότσαλα. Ή μήπως τα είχα τελικά....? 

 Το πουπουλάκι είναι επίσης κολλημένο και μου άρεσε τόσο πολύ... είναι το contrast που κάνει η ανάλαφρη και απαλή υφή του με το βάρος και τον συμπαγή όγκο των βότσαλων! Το λάτρεψα...

(Με αυτή τη σύνθεση θα συμμετάσχω ξανά στον καλοκαιρινό διαγωνισμό της Βασιλικής  από την όμορφη Κύπρο μας!)

Μπήκε σε μια μικρή σύνθεση με άλλες μινιατούρες... ,ένα σφηνάκι που εκτελεί χρέη μικροσκοπικού βάζου, και ένα τσόφλι από αυγό γαλοπούλας στο ρόλο γλάστρας με ένα μικροσκοπικό φυτάκι μέσα του που μέχρι πριν λίγες μέρες άνθισε κιόλας!!!

    Μετά σειρά είχε μια ιδέα που ήθελα από καιρό να υλοποιήσω , μα όλο το ανέβαλλα!
 Τελικά ήρθε και γι'αυτήν το πλήρωμα του χρόνου!χεχε! (τίποτα δεν ξεφεύγει...).
 Σε ένα μεγάλο καλάθι έβαλα όσα βότσαλα και κοχύλια είχαμε μαζέψει πέρυσι και φέτος στις παραλίες που κάναμε μπανάκια, ένα ματσάκι "γατούλες" αποξηραμένες ,ένας αστερίας μαζεμένος από τη νονούκα της μικρής μας (δεν θυμάμαι από που ακριβώς, Εύβοια ή Κύθνο) και στη μέση το αγαπημένο μου κηροπηγιάκι με το σαν θρυμματισμένο γυαλί...
 Πάνω αριστερά φαίνεται ένα πορτοκαλί βότσαλο. Το ανέσυρε φέτος ο μπαμπάς μας από τον βυθό και λαμποκοπούσε ολόκληρο! Δεν ξέρω από τι πέτρωμα είναι μα έχει  μια παράξενη σύσταση. Διαφανίζει αρκετά και μοιάζει να'ναι από φυσητό γυαλί ή με ενσωματωμένους κρύσταλλους. Βρεγμένο είναι σαν να αλλάζει διάσταση...


   (Με το καλοκαιρινό μου καλάθι θα συμμετάσχω στον άλλο καλοκαιρινό φωτογραφικό διαγωνισμό του Δελφινοκόριτσου από το νησί της θεάς Αφροδίτης...)

 Άλλη μια μικρότερη συνθεσούλα για το μπαλκόνι μας...

Και τα κακτάκια μου πήρανε θέση επιτέλους σε ένα πήλινο όλα μαζί και με διακοσμητική άμμο περιστοιχισμένα (αυτό το πράσινο μες στην καρδιά μου το'χω!)

   Και τέλος, να μια μικρή συγκομιδή της ρίγανης που έχω σε μια γλάστρα! Είναι η τελευταία ρίγανη που μάζεψε η γιαγιά μου  με τα χέρια της από το αγαπημένο μας χωριό (στην ορεινή Άρτα) και αυτός είναι ο σπόρος που φυτρώνει από τότε στην γλάστρα μας! Η γιαγιά μου έχει 3 χρόνια που δεν ζει πια, μα η ρίγανη της δεν παύει να φουντώνει και να μας προσφέρει το ιδιαίτερο άρωμά της στο φαγητό μας και σε κάθε χάδι μας! Κάθε φορά που την μυρίζω γίνομαι πάλι το μικρό κορίτσι που έτρεχε πίσω από την ποδιά της για να μαζέψω κλωνάκι-κλωνάκι τη ρίγανη που φύτρωνε άγρια στις πλαγιές και γδέρνοντας τα χέρια μου να την κάνω ματσάκια για να έχουμε για τον χειμώνα... Αναμνήσεις από τα υπέροχα παιδικά μου καλοκαίρια!
   Σ' ευχαριστώ, γιαγιακούλα μου! ;ο)

 

 Ελάτε, τρίψτε λίγο κι εσείς στα χέρια σας! 
Είναι τόσο όμορφο το άρωμά της.... 
Μυρίζει.....καλοκαίρι!
 Ακούτε τα τζιτζίκια?..... ε? Για κλείστε τα μάτια και αφεθείτε.....
τζι...τζι...τζι....


 Χαμογελάτε, ε?χιχι...

   Είδατε με πόσο απλά πράγματα χαιρόμασταν, όταν ήμασταν παιδιά?


  Ας το ξαναθυμηθούμε πάλι!  Ξεκολήστε από τον κόσμο των μεγάλων!!! 


 Απλά κλείστε τα ματάκια σας κι ελάτε μαζί μου...να δραπετεύσουμε!

                           χιχιχι.......   ;ο)


                                                                  *Vailie*

Νέοι συγκάτοικοι και το μικρό καράβι!

     Καλησπέρα στην όμορφη γειτονίτσα μας!

  Άλλη μια μικρή καλοκαιρινή ανάρτηση....

 Όπως σας έχω ξαναπεί, κάθε εποχή μου αρέσει να στολίζω το σπίτι μας με ανάλογη θεματολογία!

 Έτσι και τώρα το καλοκαιράκι , έχουν αρχίσει να ξεπροβάλλουν διάφορα διακοσμητικά στοιχεία και όχι μόνο, που αφορούν στη θάλασσα, τις διακοπές  μας, την ξεγνοιασιά των παιδικών μας χρόνων!

 Αυτή τη φορά η "κατασκευή" αφορά στους καινούργιους συγκατοίκους μας! 

   Πήγαμε με τις μικρές μια μέρα σε ένα pet-shop. Καταλήξαμε να πάρουμε από ένα ψαράκι στην κάθεμια, παρόλο που είχανε έντονες ενστάσεις για σκιουράκια, καναρίνια και γατο-σκυλάκια...(ό,τι άλλο είδανε δλδ εκεί μέσα!χαχα!) ;ο)

 Που πάω κι εγώ με τρία παιδιά, θα μου πείτε,ε?

  Ήθελα όμως να χαζέψουν που τους αρέσουν τα ζωάκια! Κάθε έξοδος μας προσπαθούμε να είναι και λίγο παιδαγωγική γιατί έτσι ανοίγει το μυαλό τους και λατρεύω τις ερωτήσεις τους και τις φωναχτές σκέψεις τους και τις συζητήσεις που κάνουν μεταξύ τους! 

 Αφού φέραμε τα νέα φιλαράκια μας στο γνωστό σακουλάκι, πήραμε τα υλικά μας και φτιάξαμε την παρακάτω σύνθεση! 

   Ένα φαναράκι που είχα φτιάξει από άλλη φορά περνώντας σύρμα γύρω από τον λαιμό ενός μικρού γυάλινου σκεύους και διακοσμώντας με άσπρες χαντρούλες. Ένα ρεσώ και είναι έτοιμο!

 Ένα κομμάτι από κορμό κισσού που θυμίζει με τα ριζάκια του τα τριχίδια των θαλασσινών φυτών, μερικά κοχύλια και βότσαλα  από τις παραλίες που έχουμε περάσει (καλά πλυμμένα όλα και στον ήλιο να ψοφήσουν τα παράσιτα και μικρόβια)...

 Μια άλλη οπτική γωνία...

....Και να τοι! και οι τρεις μικροί μας φίλοι!!!

 Καθεμιά πήρε διαφορετικό χρώμα για να μην γκρινιάζουμε και να ξέρουμε ποιο  είναι ποιανής! 

 Και...ούτε γάτα ούτε ζημιά ...που λέει και η παροιμία! 

χαχαχα!!!

Και τώρα θα σας δείξω το μικρό μας καράβι, φτιαγμένο με πολλή αγάπη πέρυσι όταν μπήκε εντελώς  τυχαία η Ρένα με το μπλογκ της στον δρόμο μου!

 Θυμάμαι ακόμη στο γραφείο μια μέρα χωρίς πολλή δουλειά... βαριόμουνα τόοοοσο μα τόοοοσο πολύ, καλοκαιράκι κι εγώ αντί να είμαι στην παραλία με τις πιτσιρίκες μου να πλατσουρίζουμε, βρισκόμουν ανάμεσα σε χαρτάκια και παραχαρτάκια που έπρεπε να διεκπεραιωθούν και σε τηλέφωνα που χτυπούσαν απαιτητικά!

 Το έσκασα κι εγώ λοιπόν μέσα στον κόσμο του διαδικτύου (αληθινό σκασιαρχείο! και δεν παίρνει κανείς μυρωδιά ότι λείπεις!!χαχαχα!)

  Ο ενθουσιασμός μου ήταν μεγάλος! Έπεσα πάνω στα καράβια από θαλασσόξυλα! και στα φοβερα αλουμινοκαπάκια της!!!

 Μιλάμε για αγαλλίασηηηη!!! Δεν χόρταινα να διαβάζω τις αναρτήσεις της και να χαζεύω τις φωτογραφίες της!

  Έτσι κάπως ένα βράδυ το ξενύχτησα λιγάκι  (με πήρε κατά τις τρεις να το τελειώσω) και  έφτιαξα το παρακάτω καραβάκι!

μπροστινή πλευρά

 Πάνω σε ένα θαλασσόξυλο, κολλημένα βοτσαλάκια , ένα άλλο θαλασσόξυλο με πανιά από γάζα, σπάγγο, φελλούς από μπουκάλι κρασί και κοχύλια,μύδια κ μια μικρούλα άγκυρα ριγμένη στην ακροθαλασσιά...
 Μαζεμένα από Ιόνιο κι Αιγαίο, να ανταμώσουνε οι θάλασσές μας σε ένα έργο!

πίσω πλευρά

 Δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά που ξεπήδησε από μέσα μου, όταν το ολοκλήρωσα! 
Άγρια χαρά με πιάνει όταν καταφέρω να βγάλω από μέσα μου, να κάνω πραγματικότητα, αυτό που έχει σχηματίσει το μυαλό μου!
 Κι αυτό συμβαίνει γιατί μερικές φορές θα το γυροφέρνω αρκετά στο κεφάλι μου, θα με βλέπω στον  ύπνο μου να το φτιάχνω, θα τρέχει το μυαλό μου με χίλια να βρω πατέντες για να το καταφέρω!
 Και μετά...ποιος με πιάνει μετά!

  Πείτε μου, εσείς το παθαίνετε αυτό? Έχετε άγρια χαρά όταν δημιουργείτε?

 Να και η αγκυρούλα! Με σύρμα φτιαγμένη από το μηδέν!

 Άλλο βίτσιο κι αυτό... Να δημιουργώ από το τίποτα! Από την αρχή το καθετί!

Να στοιχειοθετώ το άπαν σύμπαν του μικρόκοσμού μου...

 Πολλές φορές το παθαίνω αυτό και καταλήγω να μην αγοράζω πολλά πράγματα που μου αρέσουν γιατί απλά μπορώ να τα φτιάξω!  Μήπως πρέπει να προσπαθήσω να το κόψω αυτό το χούϊ?

 Εσείς το έχετε? Σας πιάνει αυτή η άρνηση να αγοράσετε κάτι γιατί με το που το βλέπετε αρχίζετε να το αποδομείτε στα  πρωταρχικά του υλικά? Και σας φαίνεται τόοσο εύκολο να το φτιάξετε μόνοι σας? Είναι κακό? Είναι ελάττωμα? 

Πιστεύω ότι είναι σε αρκετό βαθμό λάθος.  Γιατί εκ των πραγμάτων δεν προλαβαίνω να τα φτιάξω ή δεν έχω όλα αυτά τα εργαλεία που θα με βοηθούσαν να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα κι έτσι δεν τα αποκτώ ποτέ και μένω με τον καημό ή το ξεχνάω... Πάντως μου αρέσει να στηρίζω τους  καλλιτέχνες! 

 Αυτά καλές μου μπλογκοφιλενάδες! 

Καλή Παρασκευή και μην ξεχάσετε να κάνετε πολλές βουτιές το Σαβ/κο! 

(Ναι,ναι, το ξέρω ότι έχουμε εκλογές! Μα δεν σημαίνει πως πρέπει να χάσουμε το μπάνιο μας! Άλλωστε, το βράδυ θα είναι τα exit-polls , οπότε προλαβαίνουμε να χαρούμε τη μέρα και μετά...ε, αγχωνόμαστε και λίγο!)

 Να μου προσέχετε και να μου είστε καλά!

 Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που συνυπάρχουμε στον διαδικτυακό χώρο και για τα όμορφα σχόλια σας!

Αρχή καλοκαιριού, αλήθεια??? ;ο)

Μύρισε καλοκαιράκιιιιιι!!!!!!

Και βγήκανε τα καλοκαιρινά μας, ανάλαφρα όπως το απαιτεί η ατμόσφαιρα!

 Σε πείσμα των όσων συμβαίνουν σε αυτή τη τόοοσο πονεμένη χώρα, ας βάλουμε κι εμείς ανάλαφρο χαμόγελο και διάθεση κι ας χαρούμε αυτό που δεν θα μας λείψει ποτέ!

 Τον ήλιο μας και την θάλασσα μας!

και αφήστε τους ξένους να σκυλιάζουν γύρω μας!

 Θα το ξανα-ματα-πω για πολλοστή φορά!

ΕΧΕΤΕ ΠΙΣΤΗ!!! 

 ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΙΤΣΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ!

 Δεν πέρασε τοόοσα πολλά δια μέσου των αιώνων αυτή η μπουκιά γενναίων για να χαθεί έτσι άδοξα, σαν να μην υπήρξε ποτέ!  

ΟΧΙ!!!

 Μας χρωστάνε!!! Δεν τους χρωστάμε!!! 

Μην τους αφήνετε να σας ρίχνουν το ηθικό!

 Έχουμε ζήσει και με λιγότερα και φτωχότεροι! 

Αλίμονο από αυτούς που δεν έμαθαν ποτέ την φτώχεια!

Αυτούς όλους εκεί έξω, τους πονάει πιο πολύ αν βουλιάξει η χώρα μας! 

 Γι'αυτό και δεν πρόκειται να συμβεί!

χιχιχι!!!

...........................................................................................................

 Και για να ξανα-ελαφρύνω το κλίμα, σας λέω ένα!

Βγείτε στις παραλίες, στις παιδικές χαρές, πάρτε τα κουβαδάκια σας, τα παιδάκια σας, το amore σας, ρακέτες και καφεδάκι απ'το σπίτι (δεν θέλω κυριλέ αηδίες...) και ξαμοληθείτε να χαρείτε την φύση και την χαρά της ζωής!!!

 Βγάλτε φωτογραφίες! 

Έχετε σκεφτεί ποτέ, πόσο όμορφα νιώθουμε κοιτώντας φωτογραφίες απ'το παρελθόν μας?

Δεν είναι γιατί τώρα μας έχουν και ζούμε στη μιζέρια,

δεν είναι η αντιπαραβολή των δύο εποχών,όχι!

Είναι γιατί στις φωτογραφίες απλά... ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ!!!

Είναι συλλογές στιγμών που ακόμη κι αν είχαμε τσακωθεί, θυμώσει, κλάψει, δυσανασχετήσει...χαμογελάσαμε για να τραβήξουμε την φωτο!  Και αυτό έμεινε τυπωμένο με το πέρασμα των χρόνων! Τα άσχημα συναισθήματα ξεχάστηκαν και κανείς δεν θυμάται  πόσα χρήματα είχε στην τσέπη του, τα χαμόγελα όμως είναι εκεί και μας κοιτούν καθώς ξεφυλλίζουμε τα άλμπουμ!

 Και γιαυτό μας μένει μια όμορφη αίσθηση...

  

 Σαν ρίγες από γαλαζοπράσινα νερά που λαμπυρίζουν στο φως του καλοκαιρινού μας ήλιου!

...ή  σαν ψαράκια που κολυμπάνε στο βυθό με τις ασημένιες τους κοιλίτσες...

 Έτσι υποδεχόμαστε εμείς το καλοκαιράκι μααααας! 
Το ελληνικό μας καλοκαίρι!!!! 

Με χειροποίητα μαξιλάρια πλεγμένα με το βελονάκι και με φιλντισένια κουμπάκια (όλο το καλοκαίρι μου έφαγαν πέρυσι μέχρι να τα τελειώσω, μα πρόλαβα και τα έστρωσα πριν έρθει ο χειμώνας!χιχιχι!)

Με συνθέσεις καλοκαιρινές από κοχύλια, θαλασσόξυλα κεράκια...

Αστερίες , αχιβάδες, βοτσαλάκια απ΄τις παραλίες που έχουμε βουτήξει και αποξηραμένες "γατούλες"...

  Με φαναράκια φτιαγμένα από βαζάκια, με σύρμα και χάντρες...

Ωωωωω, ελάτε λοιπόν!!!
 Αρπάξτε το καπέλο σας το καλοκαιρινό και παίξτε μαζί του, κάντε νάζια! Βγάλτε φωτογραφίες...

 Η θάλασσα, η δική μας, η ελληνική, ποτέ δεν μας πρόδωσε! 
Και μας καλεί τόσο απλά και τόσο δυνατά στην υγρή αγκαλιά της!!! Μπορείτε να αντισταθείτε? 
Όχι, πείτε μου....Μπορείτε??? ;ο)

 

Καλοκαιράκι, γλυκό και ζουμερό σαν καρπουζάκι!!!

  Δαγκώστε το!  Όπως, όταν ήμασταν παιδιά.....

 Σας φιλώ!

  Καλή σας μέρα!!!!     ;ο)

                                                       *Vailie*