Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ!!! (συμμετοχές) Α΄ΜΕΡΟΣ

Γεια και χαρά σας , αγαπημένοι...

  Εύχομαι να  είστε όοοολοι καλά!!! 

Λοιπόν.... κάθομαι και γελάω μόνη μου σήμερα, γιατί ακόμη και στον δικό μου διαγωνισμό βγήκα εκτός  τόπου και χρόνου!!!!!!!

Αχαχαχα!!!!! ;οD

 Για να μην μου τρελλαίνεστε κι εσείς , επειδή εγώ έχω το "θεματάκι" μου με τον χρόνο και τα όριά του (όσοι με ξέρουν στην πραγματική μου ζωή...ξέρουν πλυ πλυ καλά τι εννοώ....)

 είπα να δώσω μια παράταση, μα τελικά πέρασαν οι μέρες κι εγώ δεν προλάβαινα να μπω ούτε στο δωμάτιο  που έχουμε τον η/υ!
 Οπότε, καταλαβαίνετε..αντί για λίγες μέρες παράταση κοντεύει να  φύγει ΚΑΙ το καλοκαίρι!!!  :οp

Ευχαριστώ σας κατ'αρχήν μέσα από την καρδιά μου!!!!!

 Για όλα τα όμορφα σχόλια και τις τόοοσο υπέροχες αναρτήσεις που κάνατε για χάρη της ιδέας μου!!!!

 Η αλήθεια είναι ότι με σοκάρατε! Ευχάριστα, αλλά με σοκάρατε!
 Όταν έγραφα την προηγούμενη ανάρτηση, μου βγήκε τόσο αυθόρμητα η "πρόκληση" που δεν φαντάστηκα τι θα ακολουθούσε! Τελικά, το μπλόγγινγκ (συγγνώμη για τα άπταιστα ελληνικά μου...) είχε να μου δώσει πάρα πολλά και διεύρυνε κατά πολύ τους ορίζοντες μου!
 Αλήθεια σας ευχαριστώ όλους από βαθειά μέσα μου! Και γι'αυτό θέλησα να πάρω από όλους όσους μου σχολίασαν "κάτι" και να βρω την ελπίδα μέσα του!!! Ακόμη κι από τους μπλόγγερς που δεν έκαναν ολόκληρη ανάρτηση, απλά σχολίασαν στην προηγούμενη ανάρτησή μου!

 Η διαδικασία που ακολούθησα ήταν λίγο, ας πούμε, αυθαίρετη , μιας και θέλησα να κρατήσω  κάτι από κάθε  έναν/μία που σχολίασε στην ανάρτηση με το παιχνίδι! Μου φάνηκε πιο δίκαιο έτσι και δεν θα ήθελα να αποκλείσω κάποιον από την κλήρωση!

Έτσι, μπήκα στα σπιτάκια σας ακόμη και σε αυτά που δεν έκαναν μια «ειδική» ανάρτηση για το παιχνίδι, για να βρω αυτό που έψαχνα,  απλά γιατί ήθελα «αυτή» την μικρή φλογίτσα που σιγοκαίει μέσα σε κάθε ανήσυχη ψυχή !

Ας πούμε ότι μου αρέσουν οι περίεργες συλλογές…….. ;ο) 

 Η λεπτομέρεια ήταν πως διάλεξα ανάμεσα στα σχόλια και τις αναρτήσεις που αφορούσαν το διάστημα του παιχνιδιού (22 Φεβρουαρίου έως 25 Μαρτίου, έδωσα και μια μικρή παράταση -ερήμην σας :οp - ως το τέλος του Μάρτη!)
Στις 31 έκανα την κλήρωση με την βοήθεια των ζουζουνιών μου και στο Β΄μέρος θα δείτε τα αποτελέσματα.
 Επειδή ήταν τεράααααστια η ανάρτηση και σίγουρα πλυ πλυ κουραστική, την χώρισα σε δύο μέρη!
Γιατί πιστεύω ότι αξίζει κάθε συμμετοχή να την διαβάσετε (αν αντέξετε τελικά...χεχεχε!!!) κι έτσι θα κάνετε ακόοοομη λίιιιγο υπομονή μέχρι να μάθετε τα αποτελέσματα της κλήρωσης και τις νικήτριες (πάλι χεχεχε!!!)

               ---------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------

  Περνάω κατευθείαν λοιπόν στα γεγονότα...
Οι συμμετοχές σας!

- Η καλή μου παραμυθού (και όχι παραμυθατζού…) Ελένη Φλογερά  (http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html)

Μέσα σε αυτό το κουκούλι κρύβεται η ελπίδα, η ελπίδα που δεν 

χάνεται. Την ελπίδα που πρέπει να διαφυλάξουμε  και εμείς και από

αυτή να αντλήσουμε δύναμη για να αντιμετωπίσουμε τα δύσκολα.

 Και αυτή η ελπίδα θα μας δώσει φτερά να φτιάξουμε το δικό μας 

παραμύθι κόντρα στις αντιξοότητες της ζωής.

----------------------------------------------------------------------------

-         Η αγαπημένη μου και πολύ ιδιαίτερη για μένα Levina
       (http://levina-imagination.blogspot.gr/2013/03/blog-post_19.html)

(της «έκλεψα» λίγους στίχους που με άγγιξαν βαθειά, γιατί με αντιπροσωπεύουν απόλυτα!!!)

 "…..μια γυναίκα ήταν, πλασμένη από γη και ουρανό

Πίστευε πως μ’ένα χαμόγελο όλα μπορεί να τα μεταμορφώσει γύρω της, καλύτερα να γίνουν . Φοβόταν εκείνους που δεν ήξεραν να ονειρεύονται…. Όλα μπορούσε να τα γευτεί, όλα να τα ζωγραφίσει, στον κόσμο τον δικό της δεν υπήρχαν όρια και φραγμοί.

Μια γυναίκα ήταν που στο χέρι της κρατούσε ένα φτερό…..ώσπου ξεχείλισαν τα μάτια της, γέμισαν χρώματα τον ουρανό της κι ένα χαμόγελο έλαμψε ο ήλιος στο πρόσωπό της.

Μια γυναίκα ήταν που μπορούσε να ονειρεύεται……"

---------------------------------------------------------------------------------------

- Η τρυφερή κι ευγενική μου Χρυσούλα

(http://diaxirosxrysa.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8.html)

"η άνοιξη είναι γεγονός....
γι`αυτό ανοίξτε κι`εσείς!....τεντωθείτε!....χαμογελάστε!.....
πάρτε βαθιές ανάσες!....
Άνοιξη = Ελπίδα!!!
Λουλούδια σας υποσχέθηκα..."- (πίνακες ζωγραφισμένοι από την ίδια!)

----------------------------------------------------------------------------------

-         Το παιχνιδιάρικο και ευαίσθητο Μωβ Δελφινάκι μου

(http://delfinaki-sunset.blogspot.gr/2013/03/blog-post_10.html)

 Η δελφινο-μανούλα με το δελφινο-μωράκι της
" Είμαι πίσω σου, μικρό μου!!! Προχώρα!!!"
Ελπίδα για τη ζωή κάθε μικράκι που έρχεται στον κόσμο! 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

-         Η μοναδική μου πριγκίπισσα Αριστέα

(http://princess-airis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_22.html?=1)

«μα πιο σπουδαία κι από την ομορφιά στα μάτια, είναι το βάλσαμο στην ψυχή….έτσι να σβήνεις και τις λύπες, καρδιά μου»
 Το παλιό "σβησμένο"ποδήλατο  τυλιγμένο στα ολόφρεσκα άνθη της μικρής αμυγδαλιάς...
Υπάρχει ελπίδα και για το ποδήλατο (που ξανάνιωσε στα χέρια της Αριστέας μας) και για την αμυγδαλίτσα (που αψηφάει κάθε άνοιξη το κρύο για να μας χαρίσει την ομορφιά της!)

-------------------------------------------------------------------

- Η τρεχαλίτσα και δημιουργική Φιλία μου

(http://filiascrafts.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html#)

Ο σταυρός όπου στρέφουμε το βλέμμα μας όταν ζητάμε ελπίδα με φόντο το ουράνιο τόξο (την υπόσχεση του Θεού)

ή τα μπουμπουκάκια της μανόλιας της πάνω στα γυμνά κλαδιά που αψήφησαν κι αυτά τον χιονιά....(δεν μπορούσα να ξεχωρίσω!!!)

-------------------------------------------------------------------------------------------------

- Η ζουζουνίτσα  Σοφούλα μου

(http://heaven-sofia.blogspot.com/2013/03/blog-post_20.html)

 Μια εικόνα με αισιόδοξο κι ελπιδοφόρο πράσινο παντού

---------------------------------------------------------------------------------------------------

-         Η ρομαντική και τόοοσο ευαίσθητη Marie μου, που μου χαρίζει στίχους όταν τους έχω ανάγκη πιο πολύ…(http://mariekotro.blogspot.gr/2013/03/)

~Έκλεινα την ψυχή μου στα κοχύλια και στα χάριζα, για να μαθαίνεις τα τραγούδια της θάλασσας. ~ Αλκυόνη Παπαδάκη ~

~Την άνοιξη αν δεν την βρεις τη φτιάχνεις." ~ Οδυσσέας Ελύτης~

~Να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει! ~ Οδυσσέας  Ελύτης ~

---------------------------------------------------------------------------------

-         Η απίστευτα ευρηματική και ταλαντούχα Ρένα μου

 (http://diaheiros.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html)

                         Αφίσα των παιδιών, που είναι η ελπίδα του κόσμου μας!!!!

---------------------------------------------------------------------------------

-         Η χαρούμενη και δημιουργική  Γιούλα μου

(http://gioulazm.blogspot.gr/)

            Με την Ελπίδα και την Παρηγοριά όλου του κόσμου...την Παναγία μας!!!

-----------------------------------------------------------------------------------------------

-         Η  Μαρία, η χρυσομελισσούλα μου και όοολη η ζουζουνιστή κυψέλη τους!

  (http://xrysomelisses.blogspot.gr/)

Το μεράκι τους και η αγάπη για δημιουργία δίνουν ελπίδα και χαρά στη δύσκολη σημερινή πραγματικότητα!

-----------------------------------------------------------------------------------------

-         Η γλυκιά μου Δέσποινα

       (http://dmyphotos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_18.html)

"Αμυγδαλιά μου όμορφη,μες στην καρδιά του χειμώνα,βιάζεσαι να ξεπετάξεις τα άσπρα σου άνθη...

για να μας δείξεις ότι η άνοιξη κοντά είναι....Όλοι το ίδιο αισθανόμαστε πιστεύω όταν αντικρίζουμε αυτή την ομορφιά...........ελπίδα..........Ό,τι κακό και να συμβαίνει γύρω μας η φύση είναι εδώ συνεχίζει το έργο της,και είναι σαν να μας λέει: θάρρος φίλοι μου,όλα θα περάσουν,η άνοιξη κοντά είναι.........

ο ήλιος θα λάμψει και πάλι,ο χιονιάς θα φύγει...."

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    -   Η βουτηγμένη σε όνειρα και χρυσόσκονη Μαριάννα μου

  (http://onirokosmos-art.blogspot.gr/2013/03/o.html)
με ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Αλκ.Παπαδάκη...

- Τι χρώμα έχει η λύπη? ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου, που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες? Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη.
- Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Έχει βαθύ άγριο μπλε.
- Τι χρώμα έχουν τα όνειρα?
- Τα όνειρα? Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
- Τι χρώμα έχει η χαρά?
- Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
- Και η μοναξιά?
- Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
- Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο να το ρίχνεις επάνω σου, όταν κρυώνεις. 
  Τ΄αστέρι έκλεισε τα μάτια και ακούμπησε το φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.


- Και η αγάπη? Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη?
- Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
- Τι χρώμα έχει ο έρωτας?
- Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
- Έτσι, ε? "Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού", είπε το αστέρι...
Κοίταξε μακρυά στο κενό.... Και δάκρυσε.........................
  Τ΄αστέρι έκλεισε τα μάτια και ακούμπησε το φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
Ελπίζω!
- Μην πικραίνεσαι, είπε. Και βούρκωσε. Είναι όμορφη η ζωή. Πίστεψέ με! Αξίζει να την ζει κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές. Σε νοιώθω. Λες να μην τα ξέρω όλα αυτά? Μα, να θυμάσαι πάντα, φιλαράκο, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Δεν σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο την ψυχή τους. Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι. Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει και πάλι  από την αρχή. Τώρα, έχεις φουρτούνα εσύ και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. 
"Πρόσεξε, μην ξεχάσεις ποτέ πως η ζωή αγαπά αυτούς που την περιμένουν στη γωνιά του δρόμου μ΄ένα λουλούδι στο χέρι. Μπορεί να γονατίζεις, να σέρνεσαι, να ματώνεις. Ωραία! Δεν χάλασε ο κόσμος. Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους. Έχεις πάντα τον καιρό να σηκωθείς. Τ΄αγάλματα μόνο δεν λυγάνε"...
- Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε το δέντρο στ΄ αστέρι του.
- Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.
Σε λίγο θα ξημερώσει... Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Και ονειρεύονται.... Ονειρεύονται και ελπίζουν...."

--------------------------------------------------------------------------------------

-         Η άλλη ξωτικο-μανούλα η Κάτια μου

(http://katitimou.blogspot.gr/2013/02/vailie.html)

 Με ένα υπέροχο βιντεάκι (δυστυχώς δεν ξέρω την διαδικασία να το μεταφέρω εδώ)

και δυο υπέροχα λογάκια... "Ελπίδα είναι η ανατολή του ήλιου μας, το φως του , η θέρμη του , το ξημέρωμα της κάθε μέρας

Ελπίδα είναι να συγκινήσαι , να τρέμεις ,να πονάς ,  να αγαπάς  , να ζεις  !!!!"

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=qfdQes-_jeQ

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-         Το ευαισθητούλι, ρομαντικό και τρυφερό Αγαθουλίνι μου

(http://byagathi.blogspot.gr/2013/03/felt-brooches.html)

Ελπίδα = τα πρώτα παπουτσάκια ενός νεογέννητου, φτιαγμένα με αγάπη!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- Η ιδιαίτερη Μαρία-Έλενα μου
(http://glykia-zoi.blogspot.gr/2013_03_01_archive.html)

 Ένα ακόμη βιντεάκι.....
Ελπίδα = Η αγάπη έρχεται στο τέλος!!!!!!!!

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=GZ9UAzYGWOM

                --------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Μέχρι εδώ καλά μου φιλαράκια για σήμερα!
 Ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ..... Εεε, είπα να σας αποζημιώσω που είχα τόσο καιρό να δώσω σημεία ζωής στο μπλογκοσπιτάκι μου!
 Επέστρεψα!!! Είδατε που άνοιξα τα παράθυρα να ξεμουχλιάσει λίγο, να φύγει η κλεισούρα, να μπουν οι φωτεινές σας αχτίδες να με ζεστάνουν με την αγάπη σας.....

Άλλη στιγμή θα σας πω τα δικά μου....
Για την ώρα  να μου είστε καλά!

Να μου είστε υπέροχα!!!

Να είναι όλα γιορτινά και φωτεινά στην κάθε σας μέρα!!!!

 Γιατί όλοι μας αξίζουμε να χαμογελάμε, να αγαπάμε και να αγαπιώμαστε δυνατά!!!!

Σαν να είναι η τελευταία μέρα μας στη γη!!!!

(δεν ακούγεται και τόοσο ελπιδοφόρο, μα ΕΙΝΑΙ!!! Διαβάστε πίσω από τις λέξεις....)

                     Θυμάστε το κακτάκι μου? Άνθισε και με γέμισε χαρά κι ελπίδα!!!

Το μικρό σας Βαϊλί θα είναι εδώ να σας αγαπά πλυ πλυ 

 και να ελπίζει για το κάθετι.....

Καλό ΣαββατοΚύριακο!!!!! και γλυκό φιλί!!!!!

Αυτή η βροχερή μέρα χρειάζεται λίγο χρώμα!!!

Καλησπέρα σε όλους!!!!! :ο))))))

  Thunder-storm περιγράψανε για σήμερα τον καιρό και ήταν όντως στις πολύ κακές του...

 Μα εμάς δεν μας πτοεί τίποτα!!!

Οδεύουμε προς την Άνοιξη είτε το θέλουμε είτε όχι...

(μην ξεχνάτε ότι τον Χειμώνα τον αγαπώ πλύ-πλυυυ!!!!)

Κι αν μας κάνει αυτά τα "σκωτσέζικα" ντους...

μια παλιόκαιρο, μια καλόκαιρο, ε, δεν πειράζει!

Κοντεύει να βγει ο Φλεβαράκος, είναι και κουτσός...

Μετά...κοντά-σιμά τα Γιάννενα! χιχι!!!

Γι'αυτό κι εγώ δεν μπόρεσα να αντισταθώ 

ναι, ναι, το παραδέχομαι! το έκανα πάλι το σφάλμα...

Μόλις την είδα να μου χαμογελάει τοόοοσο γλυκά,

θέλησα να την κάνω δικιά μου!

και την έκανα....

(Άλλωστε ξέρετε την αδυναμία μου στα λουλούδια πια..)

Ιδού!!!

Μια  ορχιδέα με λουλουδάκια σαν ζαχαρωτά,

που όμως θυμίζει  κάτι από τις γιαπωνέζικες κερασιές-ροδακινιές.

 Δεν έχει ένα κλωνάκι,αλλά πολλά και είναι σαν δεντράκι!

 Ελπίζω να κρατήσει πολλά χρόνια!

 Η τελευταία είχε κρατήσει 3,5 χρόνια.

Έχω ένα μεγάαααλο  ευχαριστώ 

για την αγαπημένη μου Κάτια και το stars & icicles

Φέτος διέκρινε την επιθυμία μου (να συμμετέχω)

και την αδυναμία μου (να συμμετέχω, επίσης)

και πήρε την πρωτοβουλία...

Κι εδώ σας έχω την νέα μικρή κι αγαπημένη μου

στολισμένη με ένα νέο κασκολάκι που φτιάχνω αυτόν τον καιρό!

Σε αγαπημένα χρωματάκια και ασημοκλωστή!

Ξέρετε επίσης πόσο μου αρέσει να πλέκω!

Για μένα είναι ένα είδος "ψυχοθεραπείας"...

Βέβαια, δεν μπορώ να σταματήσω το μυαλό μου να δουλεύει,

μα είναι χαλαρωτικό πολύ και βοηθάει όταν είμαι σε υπερένταση!

Παράλληλα, μπορώ να κάνω κι άλλα πράγματα,

όπως το να βλέπω μια ταινία (αυτά τα κασκόλ πλέκονται και στο σκοτάδι),

να κουτουλάω από τη νύστα και να κλείνουν τα μάτια μου

 κι εγώ ακόμα να πλέκω!!!(αυτό το λένε και μαζοχισμό...χιχι!)

και γενικά να κάνω όσα μπορούν να γίνουν χωρίς χέρια! :οp

Επίσης, είναι κάτι δημιουργικό και συνήθως υπάρχει ένα όμορφο αποτέλεσμα!

Σας αρέσουν τα χρώματά του? Της ορχιδέας μου πάρα πολύ! ;ο)

Σας έχω και άλλα νέα!!!!

Όσοι έχετε διαβάσει περσινές μου αναρτήσεις, 

θα ξέρετε ότι ο Φεβρουάριος είναι ένας μήνας αρκετά εορταστικός για την οικογένεια μου.

Έτσι λοιπόν, είχαμε δωράκια...

(μεγαλώνει η συλλογή μου με τα ξωτικούλια μου!!χιχι!)

Είχαμε γενέθλια.....

Είχαμε ΚΑΙ πάρτυ!!!

(τρελλά ντοκουμέντα,σας λέω....)

Στην πραγματικότητα,

ήταν ένας πολύ δύσκολος μήνας μέχρι στιγμής....

Άλλωστε, γι'αυτό έχω χαθεί ξανά από την μπλογκογειτονίτσα...

 Μου έχετε λείψει πολύ και περνάω σαν τον κλέφτη από τα σπιτάκια σας.

Ούτε μυρωδιά δεν παίρνετε...χιχιχι!!!


-----------------------------------------------------------

Όμως, δεν θα σας αφήσω με άσχημες εντυπώσεις...
Πώς θα μπορούσε άλλωστε ένα κορίτσι που κυνηγάει ουράνια τόξα
 να είναι απαισιόδοξο? 

Έχω ένα μικρό κομμάτι του Παραδείσου στο σπίτι μου φυλαγμένο...

Βρέθηκε μπροστά μου χωρίς να το περιμένω...
 Ήμουν με το αυτοκίνητο...σε ένα τυχαίο δρομάκι...
σταμάτησα κι ένα μικρό αγόρι μου άπλωσε το χεράκι του....
κρατούσε λίγα μπλε λουλουδάκια και με κοίταξε στα μάτια...

"Αυτά είναι για σένα!", μου είπε κι εγώ τα πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη...
Δεν έχει σημασία το αντίτιμο...
Εγώ κρατούσα στα χέρια μου
 ένα μικρό κομμάτι του ουρανού εκείνη τη στιγμή!!!
 Χάθηκα σε αναμνήσεις  παιδικές
και δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου...
τόσα που κρύψανε το αγόρι...

 Κι έμεινα με τα λουλούδια μου στα χέρια.....
Ένα μπουκετάκι... σταφυλάκια του κούκου (μούσκαρι) και ανεμώνες βελούδινες, ντροπαλές...

Τόσο εκτυφλωτικό χρώμα που νομίζεις ότι θα το αγγίξεις και θα το νιώσεις!Πόσο τέλεια και σοφά τα έχει φτιάξει ο Δημιουργός μας..... 



Τι κι αν κρεμάστηκε ο ουρανός να ενωθεί με την θάλασσα σήμερα?
Τι κι αν η Πάρνηθα έχει τυλιχτεί σε ένα μπαμπακένιο πάπλωμα ,
που το ζηλεύουν όλοι οι άστεγοι του λεκανοπεδίου? 
Τι κι αν η διάθεσή μας πήγε ασορτί σήμερα με την σκοτεινιά και τη μαυρίλα?
Τι κι αν αντί να ξημερώνει νύχτωνε περισσότερο 
και αν στο "ντάλα" μεσημέρι τρέχανε ακόμη και τα μάτια μας βροχή?
 Τι κι αν πεταχτήκαμε άπειρες φορές 
από τα αστραπόβροντα και τους κεραυνούς, 
καθώς χάλαγε ο κόσμος και πλημμύριζαν τα πάντα?

 Όλα συμβαίνουν για κάποιο ΚΑΛΟ σκοπό!!!

Να το θυμάστε, αγαπημένοι μου!
 Γιατί όλοι μας περνάμε μια πολύ δύσκολη περίοδο στη ζωή μας,
κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει...
 Ας είμαστε όμως ευτυχείς 
και ας νιώθουμε ευλογημένοι για όσα μας συμβαίνουν ως τώρα!

 Και ξέρετε ένα μυστικό?
Αν φυλάξουμε λίγη ελπίδα στην καρδιά μας 
κι ένα μικρό χαμόγελο στην άκρη των χειλιών μας  
(ακόμη κι όταν όλα φαίνονται δύσκολα και ανυπέρβλητα)
...τότε....τότε.... ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ!!!
 Αχτίδες θα φωτίσουν σιγά-σιγά τα σκοτάδια μας 
και όλα θα αρχίσουν να αλλάζουν!
προς το καλύτερο!!!
 Αλήθεια!!!!

Τιι? Τιιι?Δεν με πιστεύετε?
Πάμε στοίχημα? Σας προκαλώ!!!! 

 Εγώ έχω αποδείξεις γι'αυτό που λέω...
Κοιτάξτε!!!

Κοιτάξτε πόσα αγκαθάκια....
Πόσος πόνος
 μπορεί να προκληθεί από κάτι τόσο μικρό και φαινομενικά άκακο?
 δείχνει χνουδωτό και απαλό, μα αν πλησιάσεις το χεράκι σου.....την πάτησες!!!
 Κοιτάξτε όμως καλύτερα...
 ανάμεσα στα δεκάδες αγκαθάκια, υπάρχουν ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ!!!
Πόσα πραγματάκια-αγκαθάκια μπαίνουν στα δάχτυλα της καρδιάς μας κάθε μέρα ακούσια συνήθως και πόσο μας πονάνε τελικά?


 Τίποτα κακό δεν συμβαίνει χωρίς να γίνεται και κάτι καλό αντάμα...

Κι εγώ ΕΔΩ  σας προκαλώ!!!!
 Δείτε το σαν παιχνίδι ή δείτε το στα σοβαρά!
Εμένα μου φτάνει να αναρτήσετε
 μια φωτογραφία, ένα ποιηματάκι, μια ιστοριούλα, 
μια ...κατασκευή αν θέλετε (ζωγραφιά ή ό,τι άλλο)
 που να δείχνει αυτή την ελπίδα που δεν χάνεται!!!

Πάρτε την φωτό με το κακτάκι μου...
είναι φρέσκια, σημερινή και κόντρα σε αυτή τη δύσκολη 
για άλλη μια φορά Παρασκευή μου/μας... 
(μερικές φορές αναρωτιέμαι τι φοβάμαι περισσότερο
 τις Παρασκευές που ξεκινάνε το Σαβ/κο-θες να είναι όλα τέλεια 
και καταλήγουν όλα τέλεια χάλια! 
ή τις Κυριακές που ξεκινάνε την εβδομάδα-ρουτίνα και ρομποτική καθημερινότητα...)
 Βάλτε το κακτάκι στο μπάνερ σας και αφήστε μου ένα μήνυμα-σχόλιο
 για να έρθω να πάρω την απόδειξη της ελπίδας σας!!!
 Ως τις 25 Μαρτίου θα περιμένω....και μετά θα έχει κλήρωση και δωράκι!!!!( θα σας το δείξω σε επόμενη ανάρτηση...)

Έχετε τα φιλιά μου και μια μεγάλη αγκαλιά γεμάτη αγάπη και τρυφεράδα!!!
Και, για να μην με ψάχνετε, σας λέω ότι 
θα συνεχίσω να περνώ σαν σκιά  από τα σπιτάκια σας 
αθόρυβα και σιωπηλά θα σας χαμογελώ και θα χαίρομαι ή θα συμπάσχω  μαζί σας...


;ο)
Μικρό Βαϊλί που σας αγαπά πλυ-πλυυυυυ!!!!!

                                                                                         vailie*

Δωράκιιιι!!!!

Καλησπέρααα!!!

Πως πάει η νέα χρονιά στη μπλογκογειτονιά? :ο)

 Όχι και πολύ άσχημα απ'όσο βλέπω...

 Εγώ έχω μείνει λίγο πίιιισω νομίζω, ε?

Δεν πειράζει....κι έτσι με αγαπάτε!!! :οp

Περνάω και σας απολαμβάνω.....

Η αλήθεια είναι ότι νιώθω τον κόσμο όλο γύρω μου 

να κινείται σε πιο γρήγορους ρυθμούς απ'ότι αντέχω εγώ,

 αυτή τη στιγμή της ζωής μου, μα θα σας προλάβω κάποια στιγμή...

 Όταν αποφασίσω, θα βάλω τα τούρμπο μου και θα σας φτάσω!

χιχιχι!!!! Για την ώρα έχω ανάγκη να κρατώ χαμηλούς τους τόνους μου...ίσως γιατί η πραγματική μου ζωή έχει πολλές απαιτήσεις τελευταία και μου απομυζά κάθε ίχνος ενέργειας!

 Προς το παρόν,  έχω να τακτοποιήσω μια εκκρεμότητα....

 Πριν λίγο καιρό είχα δηλώσει συμμετοχή στην Μυστική Ανταλλαγή Δώρων!

 μια πολύ όμορφη ιδέα της καλής μας Μαριλένας!

Το δικό μου δωράκι δεν μπορώ να σας το δείξω μέχρι να το λάβει ο παραλήπτης 

και να το αναρτήσει.

Μπορώ όμως να σας δείξω το δωράκι που έλαβα εγώ!

 Μια μέρα (όχι από τις πολύ καλές, πρέπει να πω...)

 με περίμενε ένα συστημένο στο ταχυδρομείο και μετά από έναν αγώνα δρόμου 

(κυριολεκτικά, γιατί έκλεινε και μου βγήκε η γλώσσα να προλάβω...)

βρέθηκα να κρατώ στα χέρια μου σφιχτά ένα δέμα που δεν άντεξα να πάω σπίτι να το ανοίξω1

 Μέσα στη μέση του δρόμου το άνοιξα και βρέθηκα μπροστά σε ένα υπέροχο και πολύ χρηστικό αντικείμενο!

 Ένα σημειωματάριο τοίχου για να γράφω τα ψώνια της εβδομάδας!

 Από την γλυκιά μου   Αλεξάνδρα και τον όμορφο κήπο της φαντασίας!

Δεν είναι πολύ όμορφο???

 Έχω καιρό τώρα που ψάχνω ένα τέτοιο σχέδιο για να το φτιάξω μόνη μου! 

Παρόλο που έχω δει δεκάδες πράγματα και πολύ όμορφα στα μαγαζιά, δεν με κάλυπταν 

γιατί η αδυναμία μου στο χειροποίητο δεν κρύβεται! :οp

 και τελικά ήρθε και με βρήκε αυτό το ομορφούλι!!

 Με τις ευχές της φίλης μας για τη νέα χρονιά!

Ευχαριστώ Αλεξάνδρα  για το δωράκι!

Ευχαριστώ Μαριλένα για την ιδέα!

 Ευχαριστώ όλους εσάς τους αγαπημένους μου,

 που μου αφήσατε τα ζεστά και τρυφερά και μέσα από την καρδιά σας σχόλια 

στις προηγούμενες δύο αναρτήσεις!

(με βοηθάτε να συνεχίζω!!!)

 Συγγνώμη που δεν έχω καταφέρει να απαντήσω στον καθένα ξεχωριστά!

 να ξέρετε όμως ότι δεν σας ξεχνώ και ότι έχετε την αγάπη μου!

Και μια δυνατήηηηηη αγκαλιάααα!!!!!

Πολύ καλά να μου είστε!!!!

 ;ο)       Μικρό Βαϊλί, που σας αγαπά πολύυυυ!!!!!!!!

(εύκολο! τι λέτε κι εσείς?)

Καλή Νέα Χρονιά!!!

Και η μαγική νύχτα που όοολοι περιμένουν ήρθε......

 Αρχή μιας νέας χρονιάς.....

Ξεκίνημα μιας νέας αρχής.....

(ημερολόγιο με ζυμαρένια καρδιά με αρωματικά της κουζίνας από το σχολείο των παιδιών)

Ήρθε και ο αγαπημένος Άγιος με τα δώρα του.....

(παράσταση από χαρτόνια κανσόν που έχω φτιάξει πριν χρόνια, μα κάθε χρόνο την ζητούν οι μικρές και την στολίζουμε στον τοίχο!)

Κι έφερε χαρά σε όλους!

 Δείτε πόοοοση χαρά.....

(το κουνελάκι που έφερε ο Αη-Βασίλης...)

 Άνθισε και η "υπομονή" μου.....

πολλή χαρά και δυο χέρια ανοιχτά!!!

(σχεδόν 5 χρόνια έκανα υπομονή να δω λουλούδια από το συγκεκριμμένο φυτό!

Δεν είναι και λίγα...εεεε????)

 Η νέα χρονιά έσκασε μύτη!!!

 και ήρθε για να μείνει!!!

Ας είναι καλή, γιορτινή κι ευλογημένη!

Για όοοολο τον κόσμο....

(μόλις τελείωσε η πρώτη μέρα...)

 Στην υγειά σας λοιπόν! Και όοολα να έρχονται δεξιά!

 Όσο για τα άσχημα....περαστικά κι αγύριστα!!!

(να μην ξαναγυρίσουν! Να μας αφήσουν μόνο τα σημαντικά που έπρεπε να μάθουμε!)

(όχι και η καλύτερη φωτο, μα...το πήρατε το μήνυμα!)

Φιλιά και δυνατή αγκαλιά...

 για να ξεκινήσει όμορφα η νέα χρονιά μας!

 Φιλαράκια μου.....

  *Vailie*

Τελευταία ανάρτηση για το 2012!!!

Να και το απολωλός της γειτονιάαααας......

 Τι κάνετε φιλαράκια μου?

 Εγώ έχω αφήσει την καθημερινότητά μου

και τη ρουτίνα μου να με παρασύρουν σε απίστευτο βαθμό...

Μπαίνω στα γρήγορα στα σπιτάκια σας και αφήνω σχόλιο ή δεν αφήνω...

Όλο στα γρήγορα, όλο στα βιαστικά,

πολλές φορές από το κινητό μου πλέον 

κι έτσι δεν προλαβαίνω  να διαβάσω τις μεγάλες αναρτήσεις

και δυσκολεύομαι να αφήσω και σχόλια...

σαν το κλεφτρόνι μπαινοβγαίνω...χιχιχι!!! :οP

Η  φωτογραφική πρό(σ)κληση της Chantelle για το Νοέμβριο

 πήγε ... καλιά της!!! (όπως θα έλεγε και η γιαγιάκα μου...)

Ο καλός μας μπλόγγερ μου τα έκανε ρόϊδο και σε σχέση με τις φωτό που ξαφνικά 

θυμήθηκε ότι δεν έχω άλλο χώρο αποθήκευσης  και ότι έπρεπε να βρω να αγοράσω 

και κάτι άλλες μπούρδες κομπιουτερίστικες και ακαταλαβίστικες για μένα!

Ευτυχώς και ξαναλέω ΕΥΤΥΧΩΣ η καλή μας 'Αντρια της μπλογκογειτονιάς 

έπαθε το ίδιο πράγμα και ψάχνοντας βρήκε την άκρη!

 Εγώ στερούμενη και του στοιχειώδους χρόνου (και αρκετής διάθεσης) τρελλαμένη μέσα στη ρουτίνα μου απλά έπεσα πάνω στη σχετική ανάρτηση και σας εύχομαι ...να το πάθετε κι εσείς! 

Είναι σωτήριες οι οδηγίες της!!!

 Κι εγώ αποφάσισα να βγάλω το άχτι μου 

για οοοόλο αυτόν τον καιρό που δεν ήμουν κοντά σας!!!

Ετοιμαστείτε!!!! Δεν είναι απλά μια ανάρτηση....

 που σας έλειψα και μου λείψατε τον τελευταίο καιρό...

 Είναι Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗς ΧΡΟΝΙΑΣ!!!

 (για του χρόνου...επιφυλάσσομαι! 

Μάλλον δεν θα γλιτώσετε εύκολα από μένα τελικά...χεχεχε!)

Ας μιλήσουν οι εικόνες που τόσο σας αρέσουν....

(ε, με τον σχολιασμό μου φυσικά...χιχι!

όχι που θα γλιτώνατε, πουλάκια μου!

 Έτσι θα σας άφηνα? γιορτάρες μέρες....χιχιχι!!!)   :-p

 Στη γωνιά μας κόκκινο τ'αναμμένο τζάκι.... 

"καυτό" παρεάκι όλο το χειμώνα!!! ;ο)

  Μπορεί να μην έχω πάει ποτέ στο Παρίσι, μα.....ήρθε εκείνο σε μένα!!!

Μιας και τα ταξίδια στην Ευρώπη  τα Χριστούγεννα είναι τόοοσο της μόδας!!!

(αμ, που να πάει ο κόσμος? Στο Ντουμπάϊ?!!!!!χιχιχι!!!)

Στολίσαμε και της γιαγιάς μας το σπιτάκι με έλατο και φιόγκους!

 Να και το δεντράκι της, λιτό μα φτιαγμένο με πολλήηηηη αγάπη!!!!

 (ένα σας λέω...αν σας πιάσει μανία να στολίσετε στις 11 τη νύχτα παραμονή Χριστουγέννων και ακούσετε τα εξ αμάξης για την απόφασή σας, αν έχετε τα νεύρα σας και αρπάξετε τα κλαδιά με τις ολόφρεσκες και αυθάδικες ελατο-βελόνες  με γυμνά τα χέρια και ο οίστρος σας αφήσει όταν τα έχετε πια ματώσει ....αν, πάλι λέω ,"αν" είστε απλά εξοντωμένοι απ΄την πραγματικότητα που ζείτε και θέλετε να την αλλάξετε (μερικές φορές)....

Κάντε ένα μπανααάκι.... με κρύο νεράααακι (να συνέλθετε!!)..... και καθίστε δίπλα στη  φωτούλα να ζεσταθείτε!

 Με καλή παρέα (το αδερφάκι σας, ας πούμε.....)

Θυμηθείτε την διακόσμησή σας...... αφεθείτε στην μαγεία της αδύναμης φλόγας ενός κεριού, που έχει όμως τη δύναμη να σκορπίσει και το πιο πυκνό σκοτάδι....

Χαρείτε τις αθώες ζωγραφιές των παιδιών σας με τις μοναδικές εξηγήσεις τους...

Ξεχαστείτε στο βαθύ κόκκινο των ημερών.....

....και στο ατόφιο γαλάζιο του πάγου.... 

....απολαύστε τη μαγεία των λευκών φτερών ενός μικρού αγγέλου,των χιονονιφάδων που χαρίζουν την απόλυτη χαρά καθώς πέφτουν απαλά, της τρυφερής αγκαλιάς ενός κύκνου στο ταίρι του πάνω σε μια παγωμένη λίμνη.....

Όταν υπάρχει αγάπη...όλα είναι τόσο απλά.......

 Όμορφα που είναι να αφήνεσαι...... 

να ζεις λίιιγο παραπέρα από το τώρα, από το πρέπει, από το σύμπαν όλο....

 να βουλιάζεις σε έναν άλλο κόσμο και να...δραπετεύεις!!!!

Από όλους και από όλα.....

Μερικές φορές θες να είσαι μόνο με τον εαυτό σου, να μην ψάχνεις να τον βρεις...να'ρθει και να καθήσει δίπλα σου και να τα πείτε σαν δυο καλοί φίλοι...όπως παλιά...εσύ κι εσύ! 

 Να μην είναι "απών" απ΄τη ζωή που ζεις....

να μην τον ξεχνάς  πίσω μόνο του, καθώς τρέχεις να προλάβεις την κάθε σου μέρα....γιατί θα σου λείψει! Και άντε να τον ξαναβρείς..... ;ο)

...........................................................................................................

Αυτή η δύσκολη χρονιά φτάνει στο ηλιοβασίλεμά της!

 Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό...

Δεν έχει σημασία άλλωστε!

Ας κρατήσουμε τα καλά που μας συνέβησαν.... και για μένα ήταν πολλά!

Ευχαριστώ τον Θεό για όοοο,τι μου έφερε στο δρόμο μου και για τα δύσκολα και για τα ευχάριστα!

Όλα με δίδαξαν κάτι.... 

Είμαστε στο "λίγο πριν ξημερώσει" σημείο....

 Ας είναι η νέα ανατολή υπέροχη και φανταχτερή όσο η φωτογραφία μου.....

 Γιατί ο καθένας αξίζει το καλύτερο που μπορεί να έχει!!!

 Δεν σου το χρωστάει κανείς! Μα έχεις την ευκαιρία να αξιοποιήσεις τις δυνάμεις σου στο έπακρο και να ζήσεις, να κάνεις πραγματικότητα αυτά που έχεις ονειρευτεί!!!

Και τα ουράνια τόξα της ελπίδας και της χαράς μπορούν να σου ξημερώνονται μπροστά στα μάτια σου!

Απλά και μαγικά! Όταν σου κόβονται τα φτερά και δεν μπορείς να πετάξεις ψηλά, ανοιγόκλεισε τα ματάκια σου, καλό μου.... μια φορά είναι αρκετή! Θα το δεις! Εκεί! στο βάθος....εσένα περιμένει!!!!

 Να τρέξεις να κάνεις τσουλήθρα επάνω του και να ακουστεί παντού γύρω το γέλιο σου, το ξέγνοιαστο....

Και τότε όλα θα είναι ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΙΟΡΤΙΝΑ!!! ;ο)

Σφιχτή αγκαλίτσα σε όλους όσους με αγαπάνε και αγαπώ!!!

Κι αυτούς που έχω μακριά μου κι αυτούς που έχω κοντά μου.... 

Κι ας μην σας γνωρίζω όλους προσωπικά!

Έχω μπει όμως στις καρδιές σας κι εσείς στην δική μου....

 Έτσι απλά.... 

ας έρθει με το καλό ο νέος χρόνος......

*Vailie*      ;ο)

(μικρό Βαϊλί που σας αγαπά πλυ πλυυυυυυυ!!!!!!)

Photo-A-Day-November 2012!!!

Καλημέρα!!!

Καλησπέρααα!!!

 Δεν πιστεύω να σας έλειψα πολύ?

  Το τρέξιμο καλά κρατεί στην μπλογκογειτονίτσα μας απ'ο,τι βλέπω!

 Άσε που άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους και τα πρώτα Χριστουγεννιάτικα...

 Εγώ δεν είμαι σε αυτό το mood ακόμα, μα ελπίζω να μου έρθει λίγο παραπίσω....

Ε, να κρυώσει και ο καιρός, να νιώσουμε ότι χειμώνιασε..

 Για την ώρα και μέχρι να μου έρθει αυτή η ρημάδα η όρεξη για καμιά κατασκευή,

λέω να συμμετάσχω και στην φωτογραφική πρόσκληση της 

http://fatmumslim.com.au/november-photo-a-day-find-the-challenge-list-here/

για τον Νοέμβριο!!!

 Η θεματολογία είναι η παρακάτω...

Ας ξεκινήσω λοιπόν...

1. Something beginning with "C" - Κάτι που αρχίζει από "C"

Clouds!!!= Σύννεφα!

 Σύννεφα μαγικά....σύννεφα του Νοέμβρη....σύννεφα ονειρεμένα...

 και οι μαγικές κουρτίνες του ήλιου να τα διαπερνούν...

 Μια ψυχούλα με λέει...."ερωτιάρα"...

Να, μια άλλη διάσταση λοιπόν....

 ένα σκίσιμο στα παραπέτα και χύνεται το αγνό φως του έρωτα παντού....

 Κουρτίνες που παίζουν οι άγγελοι ανάμεσα τους...

2. Colour - Χρώμα

Ένα χρώμα για κάθε νυχάκι....
 Έτσι για να μας φτιάχνει το κέφι.... για να ξυπνάνε τα αίματα...για να ζορίζονται κάποιοι....
χιχιχι!!! :ο)

3. Breakfast - Πρόγευμα

Χαχαχα!!! Τα ενισχυμένα πρωϊνά του μπαμπά μας.... 

...ένα γρήγορο για την λιγούρα, βρε παιδί μου!

 Βάφλες  με  μερέντα και γαρνιτούρα σαντιγύ ΚΑΙ σιρόπι καραμέλας....!!!!

 Θανατηφόρο θα το χαρακτήριζα...εγώ δεν περνάω ούτε απ'έξω....

4. TV - Τηλεόραση


Μια λέξη μου έρχεται στο νου για την τηλεόραση... DULL!!!
Μουντή, άχρωμη, κενή από ουσία και σημασία....
 Τι να δει κανείς πια στο χαζοκούτι?  
 (Θυμάστε την παράσταση "ο Μορμόλης"? ...έχω μια στην τουαλέττα κι άλλες πέντε στο σαλόνι, τρεις κυλούν με βαγονέτα, έχω μια και στο μπαλκόνι!)
Παλιά καθόμουν να δω καμιά ταινία και διαφημίσεις για να περάσει η ώρα μου...τώρα είναι το ενδιάμεσο στοιχείο για να μπορούν να βλέπουν οι μικρές dvd και ο μπαμπάς μας αραιά και που ειδήσεις.
 Εγώ ειδήσεις μπορεί να έχω να δω πάνω από 7 χρόνια....και δεν μιλάμε για κανονικό δελτίο....ποτέ δεν το άντεξε ο οργανισμός μου.....

5. 5 ο'clock - 5 ακριβώς

Στίς 5 του μήνα....στις 5 η ώρα το απόγευμα....

 τι καλύτερο πλάνο από έναν ουρανό που περνάει σε άλλη διάσταση σιγά-σιγά....

 Νυχτώνει πιο γρήγορα είναι η αλήθεια, μα τα απίστευτα ηλιοβασιλέματα αυτής της εποχής δεν τα  αλλάζω με τίποτα!!!

Εσείς?

 



6.  A favourite thing - Ένα αγαπημένο πράγμα

Τι πιο αγαπημένο από μια βόλτα στην όμορφη Πάρνηθα...μέσα στα έλατα, την φύση που λατρεύω και το καθαρό οξυγόνο...
 Ναι, χρειάζεται πότε-πότε...να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας!
Κι εμείς οι άνθρωποι,όσο απάνθρωποι κι αν θέλουμε να γινόμαστε, δεν μπορούμε να αποκοπούμε από τις ρίζες μας!
 Μια λιακάδα, μια βόλτα και καλή παρέα...και όλα γιορτινά!!!!

Την ίδια μέρα είχα και αυτή την αγαπημένη φωτογραφία...

Από την βεράντα μας!

 Πως να διαλέξω? 

Ο ουρανός πήρε φωτιά....Ο καφές μου κρύωσε κι εγώ ακόμη χαμένη ανάμεσα στα σύννεφα πετούσα....

 πώς να αποχωριστώ αυτόν τον ουρανό...πείτε μου!!!

7. Reflection - Αντανάκλαση

Αντανάκλαση ευτυχίας!!!!
 Όπως μόνο δυο παιδικά χεράκια γεμάτα λουλούδια 
ξέρουν να την δείχνουν....  

8. Something you do everyday - κάτι που κάνω κάθε μέρα!

Μα....κλασσικά....πίνω καφέ!!!!

 Έναν το πρωί μόλις πάω στη δουλειά....

έναν κατά τις 11 και πολλές φορές κι έναν το απόγευμα στο σπίτι....

 Ο καφές για μένα και κυρίως ο ζεστός καφές...

(και όταν συνοδεύεται από αγαπημένη κούπα)

 είναι το παρεάκι μου! Το φιλαράκι μου!!!

 Κάθεται δίπλα μου ήσυχα και είναι όλοοος για μένα!

Λατρεύω τα πρωινά, που έχει αρχίσει πια να κρυώνει ο καιρός,

 να κρατάω την κουπίτσα μου στα χέρια μου ανάμεσα και να νιώθω την ζεστούλα  και το άρωμα του πολλές φορές να μου γαργαλάει τη μύτη...

 Στέκομαι στο ανοιχτό παράθυρο του γραφείου μου που μπάζει κυριολεκτικά εκείνη την ώρα, μα εγώ κρατάω το φιλαράκι μου μέσα στα δυο μου χέρια και με ζεσταίνει...

 πετάω έξω...μακρυά! 

Πάνω από τη μίζερη πόλη...μακρυά από το μίζερο κτίριο...ακόμη πιο μακρυά από τον μίζερο κόσμο...

 Κι αφού επιστρέψω στην πραγματικότητα μπορώ να πω ότι θα ξεκινήσω τη μέρα μου...

Αυτά για σήμερα...

Σίγουρα δεν ήταν από τις πολύ κεφάτες αναρτήσεις  μου..

Υπόσχομαι να ανεβάσω τους ρυθμούς μου ξανά! :οp

Μα, Νοέμβρης είναι αυτός...λίγο γλυκός, λίγο μελαγχολικός...

 Για να κλείσω απόψε σας έχω ένα τραγουδάκι...

Όχι πολύ χαρούμενο για να πω την αλήθεια...

 Στην πραγματικότητα αφορά μια συζήτηση που είχα με έναν φίλο μου για ένα θεματάκι του...

Το θυμήθηκα και του το αφιερώνω! Γιατί δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλουμε στη ζωή μας...

http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=p_AkFRIeqnE&NR=1

 Τα φιλιά μου και μια δυνατή αγκαλιά...

      ...από το μικρό Βαϊλί (που σας αγαπά πολύυυ!!!!!)

;ο)