Καλησπέρα αγαπημένοι....
...με λίγη καλή μουσική να σας συνοδεύει στο αποψινό σας ταξίδι....
για να ξεκινήσει ήσυχα η εβδομάδα , που δεν προβλέπεται και πολύ ήρεμη...
.........................................................................................
Δεν θυμάμαι να σας έχω πει ποτέ για μια μεγάλη μου αδυναμία....
Είναι το πιάνο μου!
Δυστυχώς, δεν έχω καλύτερη φωτο να σας βάλω αυτή τη στιγμή... αυτή είναι τραβηγμένη πριν χρόνια...μα μια ιδέα την πήρατε νομίζω...
Δεν είναι μαύρο ούτε με ουρά και δεν υπήρξε ποτέ μόνο του σε ένα δωμάτιο με τζαμαρίες γύρω του
και τη θάλασσα να αγριεύει απέξω...
Μα ήταν και είναι το πιάνο μου!!!
Μεγάλη αδυναμία.... σχέση πάθους θα μπορούσα να πω!
Μα και μεγάλος πόνος...
Εκεί πάνω έχω κλάψει.... έχω γελάσει....
έχω σπάσει τα νεύρα μου....
έχω αγαπήσει και μισήσει...
Έχω χρόνια να παίξω πια....δεν ξέρω αν μπορώ να ξαναπαίξω...
με πιάνει ένας πόνος στην καρδιά μου...
Είναι όπως σε μια σχέση δίνεσαι και αφήνεσαι και μετά έρχεται ο άλλος και σε "κρεμάει"!
Εκεί που έδωσες το "είναι σου", εκεί στην ανοιχτή πληγή...σου βάζει και αλάτι....
(μη δίνετε σημασία...λεπτομέρειες μιας άλλης ζωής....)
Σας αφήνω κι απόψε με τον απόλυτο ήχο του....
Ταξιδέψτε στα όνειρά σας....
ταξιδέψτε με τα μάτια της ψυχής σας ανοιχτά.....
και ,που ξέρετε, ίσως κάπου εκεί συναντηθούμε......
Καλή εβδομάδα να έχετε!
Γλυκό φιλί....απ΄την Βαϊλί!
(που σας αγαπά πολύ......)
υγ. Αφιερωμένο σε όσους ξέρουν να ονειρεύονται....
