Καλησπέρα στην καλή παρέα! Να'μαι πάλι κι εγώ!
Οι καρδιές, οι αγάπες και τα γλυκάκια δίνουν και παίρνουν όσο πλησιάζει η γνωστή "γιορτή της αγάπης"...
Εμείς, την Παρασκευή στις 10 φεβρουαρίου γιορτάζουμε την γέννηση της δεύτερης μας κόρης, της Συνεσίας!
Λοιπόν.... για να το κάνω σωστά, ας ξεκινήσω από το ....όνομα (που προφανώς το διαβάσατε 2-3 φορές και το λέτε κι από μέσα σας αυτή τη στιγμή, να τσεκάρετε αν το λέτε σωστά!) χαχα! συμβαίνει διαρκώς...I know....I know....
Κατ'αρχήν είναι το όνομα της μαμάς μου και χαίρομαι που συνεχίζουμε άλλη μια παράδοση (γιατί είναι ένα δύσκολο όνομα-όλοι ρωτάνε και θέλουν εξήγηση μετά-θα την παιδέψει την μικρούλα μας...) .
Ετοιμολογικά προέρχεται από την λέξη "σύνεση".
Έπειτα, ΝΑΙ, υπάρχει άγιος ,ορθόδοξος χριστιανός, και γιορτάζεται η μνήμη του στις 26 Μαϊου. Είναι επίσκοπος Κύπρου και κάποια ημερολόγια αναφέρουν τις 23 Μαϊου. Τα περισσότερα δεν γράφουν τίποτα!χαχα!!!
Επίσης, δεν έχουμε καμία σχέση με Κύπρο, τουλάχιστον μέχρι τους προπαππούδες μου απ'όσο ξέρω!
Ο μπαμπάς της μαμάς μου γεννήθηκε στην Σαμοθράκη και την μητέρα του την έλεγαν Συνεσία. Οι γονείς μου τόοοσα χρόνια παρά τον όσο κόσμο γνωρίζουν δεν έχουν ξανασυναντήσει αυτό το όνομα, παρά μόνο σε μια ξαδέρφη της μαμάς μου!
Μάλλον σπάνιο,ε? Έχει πλάκα όταν κάποιος το πρωτακούει πως αντιδρά! χαχα! :ο)
Η Συνεσία μας λοιπόν, έγινε τεσσάρων χρονών στις 10 Φλεβάρη του 2012 και ήθελε η μαμά της να της φτιάξει μια τούρτα που να έχει Πάντα επάνω της!!!
Ξέχασα να σας πω πως η μικρή μας λατρεύει τα πάντα! Ναι, αυτά τα αρκουδάκια που είναι ασπρόμαυρα και τρώνε μπαμπού!
Το κλάμα μόνο που έριξε όταν πήγαμε στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο και διαπίστωσε ότι δεν έχει Πάντα.... Δεν μπορούσαμε να την σταματήσουμε απ'τη γκρίνια! Και το δάκρυ κορόμηλο!!!...
---------------------------------------------------------------------------
Έτσι λοιπόν, φτιάξαμε μερικά cup-cakes σοκολατένια για να κεράσει η Συνεσούλα μας στο σχολείο τους συμμαθητές της και να σβήσει και κεράκια.
....και η μαμα ξενύχτησε να τα μεταμορφώσει σε φατσούλες πάντα!
Για την ακρίβεια...30!!! Και με παίδεψαν πολύ! Πιστέψτε με...
Το μεσημεράκι του Σαββάτου όταν όλοι κοιμήθηκαν, έβγαλα τα χαρτόνια μου και το glue gun μου και κάθησα στο πάτωμα! (μέχρι να φτιάξω εργαστήρι,είπαμε...)
Είχα στο νου μου να φτιάξω τα δωράκια των καλεσμένων μας! Πως θα φεύγανε με άδεια χέρια απ'το πάρτυ μας?
Άσπρο χαρτόνι σε φάτσα... Πάντα πάντα!!!
Σχεδιασμός.....
.....Και ζωγράφισμα!
(πίσω από τα κεφαλάκια έγραψα :"Ευχαριστώ, Συνεσία και την ημερομηνία)
Γλυκούλια βγήκαν... Συμφωνείτε?
Ο μπαμπάς μας ανέλαβε να με βοηθήσει στην κουζίνα και μάλιστα είχε την έμπνευση να φτιάξει μια δική του συνταγή!
Όταν μπορέσω να πάρω τα πνευματικά της δικαιώματα...θα σας την αναρτήσω κι αυτή! χαχα!!!
Μετά από διάφορα εδέσματα που φτιάχναμε ως αργά τη νύχτα, το παλικάρι μου παρέδωσε τα όπλα σίγουρος ότι δεν θα ξενυχτούσα άλλο... Ναι,πως?
Η Συνεσούλα φυσικά και ήθελε να έχει Πάντα η τουρτίτσα της επάνω! Μόνο που ενώ της είχα πει να διαλέξει μια 'άσπρη για να την φτιάξω Πάντα-φατσούλα, εκείνη επέλεξε μία κατακόκκινη βύσσινο! Μπόϊνγκ!
Έτσι η μανούλα επιφορτίστηκε να φτιάξει την μαμά Πάντα με το μωρό της... Ευτυχώς που είχαν περισσέψει λίγα cup-cakes!
Τα σμίλεψα με το μαχαίρι να φτιάξω κεφάλια και κορμάκια, τα βούτηξα στην ασπρη σοκολάτα και πρόσθεσα τις λεπτομέρειες με κομματάκια από κεκάκι και κορν-φλέϊκς!
Και κατά τις 3:30 τα ξημερώματα....τα-τα-ντααααα!!!!!
Να, η μαμά και το μωρό!
Να και στην τουρτίτσα στολισμένα!
Τώρα θα σε φάω μικρό πάντα!!!
Μιαμ!!!!!μιαμ!!!
Και η Δευτέρα συνεχίστηκε με κατασκευές ....πάντα! Τι άλλο? χαχαχα (σας εχω κουράσει,ε?)
Ένα πάντα για παρέα της Συνεσίας, βρήκε την θέση του στο κρεβατάκι της.
Μην μου πείτε ότι κουραστήκατε... Ακολουθεί η συλλογή μας από πάντααα!!!
ένα από τα τρία ζευγάρια παντα-καλτσακια...
μια μπλούζα με μαμά και μωρό πάντα....
Και το ζωάκι της, μαμά με μωρό πάντα!
(ξέχασα να σας δείξω και το αρκουδάκι πάντα που την συντροφεύει στον ύπνο της, μα δεν αντέχω να τρέχω να το βρω για να το βγάλω φωτό τώρα....
Είμαι σίγουρη οοτι δεν θα σας λείψει!!! ;ο)))
Καληνύτα μικρό μου πάντα....
Πάμε στη σπηλίτσα μας να κανουμε νάνι μας αγκαλίτσα.....
Καληνύτα και σε σας.....
.......με "πάντα" όνειρα γλυκά........
*Vailie*
Υ.Γ.¨: -Πόσο μεγάλο είναι ένα πάντα?
-Πάντα είναι να μην λιώσεις ποτέ.....
(αναλαμπή απ'το "ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι " του Ευγ. Τριβιζά...)
